Sjema Jisrael

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Sjema Jisrael op die Knesset-menora, 'n bronsmonument op die rand van die roostuin voor die Knesset in Jerusalem

Sjema Jisrael (of Sj'má Jisraél; שְׁמַע יִשְׂרָאֵל; "Hoor, Israel") is die eerste twee woorde (die aanhef of incipit) van 'n afdeling van die Tora, en is die titel (wat soms bloot as sjema afgekort word) van 'n gebed wat die middelpunt vorm van joodse oggend- en aandgebedsdienste. Die eerste vers bevat die monoteïstiese essensie van judaïsme: "Hoor, Israel: die HERE onse God is ’n enige HERE"[1] (שְׁמַע יִשְׂרָאֵל ה' אֱלֹהֵינוּ ה' אֶחָד), wat aangetref word in Deuteronomium 6:4, wat ook weergegee kan word as "Luister, hoor en doen Jisra’el, יהוה is ons God; יהוה is Een".[2] Geloofsvaste judaïste beskou die sjema as die belangrikste deel van hul gebedsdiens, en die tweedaaglikse resitasie daarvan word as 'n mitswa, oftewel 'n godsdienstige gebod geag. 'n Joodse gebruik bestaan om die sjema as hul laaste woorde te uiter, en joodse ouers leer hulle kinders om dit te resiteer voordat hulle gaan slaap.

Die term "sjema" verwys by implikasie ook na die hele afdeling van daaglikse gebede wat begin met Sjema Jisrael. Hierdie afdelings van die Tora omvat Deuteronomium 6:4–9, Deuteronomium 11:13-21 en Numeri 15:37–41. Dit word gelees in die parasjas (of weeklikse Tora-skriflesings) wat onderskeidelik as die Wa'etganan ("ek het gesmeek"), Ekew ("as jy volg", of "loon"), en Sjelag ("stuur!") bekend staan.

Verwysings[wysig | wysig bron]