Stedelike verkenning

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Ligte skilderye in 'n verlate kalksteengroef in Frankryk.

Stedelike verkenning (soms bekend as kaping van dakke en tonnels) is die verkenning van mensgemaakte strukture, meestal verlate ruïnes of verborge komponente van die mensgemaakte omgewing. Fotografie daarvan en historiese belangstelling / dokumentasie is sterk punte van die stokperdjie en dit behels soms die betreding van privaateiendom. Stedelike verkenning word soms ook dreinering genoem ('n spesifieke vorm van stedelike verkenning waar stormwatertonnels of riolering ondersoek word), stedelike spelonking, stedelike rotsklim, stedelike grotte, gebou-inbrake of rondsnuffel.

Die aktiwiteit hou verskillende risiko's in, insluitend sowel fisiese gevaar, of as dit onwettig en/of sonder toestemming gedoen word, die moontlikheid van inhegtenisname en straf. Sommige aktiwiteite wat met stedelike verkenning verband hou, is in stryd met plaaslike of streekswette, en sekere teen-terrorismewette indien dit wyd geïnterpreteer word, of dit kan beskou word as betreding of die indringing van privaatheid.

Stedelike ontdekkingsreisigers by die ingang van 'n tegniese gallery in aanbou in Parys, Frankryk

Speurwerk in verlate strukture is miskien die algemeenste voorbeeld van stedelike verkenning. In baie plekke word dit eerste deur plaaslike inwoners binnegegaan en kan graffiti of ander vorme van vandalisme bevat, terwyl ander beter bewaar is. Alhoewel verkenningsdoelwitte van land tot land verskil, is die hoë-profiel verlate plekke onder meer pretparke, graanhysbakke, fabrieke, kragsentrales, missiel-silo's, hospitale, asieles, skole, arm huise en sanatoriums.

Baie ontdekkingsreisigers vind die verval van onbewoonde ruimtes as baie mooi, en sommige is ook vaardige vryskutfotograwe wat dokumenteer wat hulle sien, soos dié wat die infrastruktuur van die voormalige Sowjetunie dokumenteer.

Verlate terreine is ook gewild onder historici, bewaringsbewustes, argitekte, industriële argeoloë en spookjagters.

Aktiewe geboue[wysig | wysig bron]

'n Ander aspek van stedelike verkenning is die gebruik om aktiewe geboue te ondersoek, deur toegang te verkry tot beveiligde of "slegs-lede" gebiede, meganiese kamers, dakke, hysbakkamers, verlate vloere en ander normaalweg ongesiene dele van werkende geboue. Die term "infiltrasie" word dikwels geassosieer met die verkenning van aktiewe strukture. Persone wat beperkte gebiede binnedring, kan dit moontlik ongemagtig betree, en burgerlike vervolging in die gesig staar.

Verlate dieseltreine in 'n tonnel van die Metro-2 D6-lyn in Moskou, Rusland

Ondersoeke na aktiewe en verlate metro- en spoorwegtonnels, skagte en stasies word dikwels beskou as oortreding en kan lei tot siviele vervolging as gevolg van veiligheidskwessies. 'n Belangrike uitsondering hierop is die verlate metro van Rochester, New York, die enigste Amerikaanse stad met 'n verlate metro-stelsel wat eens operasioneel was. Die Cincinnati-metro is ook verlate, maar is nooit voltooi nie. Londen het 'n aantal stasies in die Londense metro- netwerk wat deur die jare gesluit is, met die Aldwych-metrostasie 'n gewilde plek vir ontdekkingsreisigers.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal.