Stikstof-14

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Eienskappe

Algemeen

Naam Stikstof-14 
Nitrogen-14.svg
 
Protone
Neutrone
Kernspin

Status

Status stabiel 
Relatiewe voorkoms 99,6%  

Navigasie

126C
136C 147N
146C 157N
Lys van isotope

Stikstof-14 (chemiese notasie (147N) is 'n stabiele isotoop van die element stikstof. Dit is die volopste isotoop. Dit is een van min isotope wat se kern 'n onewe aantal protone en 'n onewe aantal neutrone bevat.

KMR[wysig | wysig bron]

Stikstof-14 kan gebruik word vir kernspinresonansie, maar omdat dit 'n kernspin 1 het kan dit ook vir kernkwadrupoolresonansie (NQR) gebruik word. Die kern se kwadrupool maak dit egter moeilik om te bestudeer, omdat die lyne baie breed kan wees. Kwadrupoolverbreding van die resonansielyne kan egter ekstra inligtings verskaf oor die omgewing van die atoom. Die gevoeligheid van die kern is laag. Dit is slegs 0,00101 relatief ten opsigte van die proton (=1).[1]

Nukleosintese[wysig | wysig bron]

Stikstof-14 word tydens die hidrostatiese waterstofverbranding binne sterre gevorm, terwyl die ander stabiele stikstofisotoop stikstof-15 tydens ontploffende waterstof- en heliumverbranding gevorm word. In die interstellêre ruimte is die isotoopverhouding nie homogeen nie en die verskil in sintese verklaar ook waarom 147N 99,6% van die element op aarde verteenwoordig. Die isotoopverhouding kan nogtans in meteoriete baie wissel. Daar is chondriete bekend met 'n δ15N waarde van 850 ‰.[2]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Nitrogen NMR M. Witanowski, Springer Science & Business Media, 2012, ISBN 1-4684-8175-4, ISBN 978-1-4684-8175-4
  2. Stable Isotope Geochemistry Jochen Hoefs Springer Science & Business Media, 2013, ISBN 3-662-05406-X, ISBN 978-3-662-05406-2