Vlamkoek

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
'n Tuisgemaakte vlamkoek wat pas uit die oond gekom het en reg is om te eet.
'n Vlamkoek met crème fraîche, uie en spek.

Vlamkoek (Frans: Tarte Flambée, Elsasser Duits: Flammekueche, Duits: Flammkuchen of Flammenkuchen) is een van die bekendste gastronomiese spesialiteite van die Elsas in die ooste van Frankryk, en die naburige Palts en Baden in Duitsland.

Volgens legende is die dis geskep deur Elsas boere wat die gebruik gehad het om een keer per week brood te bak. 'n Vlamkoek is dan gebruik om die hitte van die bakoond te toets en die ergste hitte van die oond te laat verminder. Wanneer die oond op sy warmste was is die oond ideaal vir die bak van vlamkoek. Die kole word eenkant geskuif en die koek is in die middel van die oond geplaas waar dit in die intense hitte vir 12 tot 15 minute gebak word. As die brood te gou donker geword het moes daar gewag word met die insteek van brood in die oond totdat dit effens afgekoel het. As dit 'n langer baktyd benodig moes die oond warmer gemaak word. Die korsie wat gevorm word tydens die bak van die vlamkoek word byna deur die vlamme gebrand. Die naam vlamkoek kom dan ook van die bakmetode.

Die dis word gemaak van 'n dun brooddeeg wat uitgerol word om 'n sirkel of reghoek te vorm. Dit word bedek met crème fraîche, uie en spek. Dit lyk ongeveer soos 'n dun pizza wanneer dit gereed is. In sommige dele van Elsas word die crème fraîche vervang met fromage blanc, of half fromage blanc en half crème fraîche.

Soortgelyke koeke uit uitgerolde swartbrooddeeg kom in verskeie ander streke voor. In die ooste van Württemberg word dit as Hitzkuchen met aartappelpuree, Grieben en uieringe bedek. In Hohenlohe en Franken word die koek as Blootz of Blaatz aangedui. Daar word ook soet Blechkuchen soos Zwetschgenblootz gemaak. In dele van Hessen word soortgelyke koeke Ploatz of Bloads genoem. In Oberswabe heet gedekte dun ronde plat koeke Dinnete. Op die Fildern word die koeke kleiner en langer en word dit Deie genoem.

Vroeër is vlamkoek op bakdag met sop vir middagete geëet. Vandag word dit per geleentheid as plaaslike spesialiteit by dorpsgeeste geëet. Elsas vlamkoek word in die gastronomiebedryf op houtborde voorgesit. Gevriesde vlamkoeke kan reeds vir 'n aantal jare in supermarkte gekoop word, insluitende 'n soet variasie met appelskyfies, kaneel en suiker. Alle variëteite word oondwarm met die hand geëet. As 'n mens vlamkoek in 'n restaurant bestel hou die kelner gewoonlik aan om vlamkoeke te bring totdat 'n mens aandui dat jy nou genoeg gehad het.

Eksterne skakels[wysig]