Vlinderstoel

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
BKF-stoel. ontwerp deur Jorge Hardoy

Die vlinderstoel, ook bekend as die BKF-stoel of Hardoy-stoel, is 'n stoel wat uit 'n metaalraam, met 'n groot stuk vel wat daaraan gehang word, bestaan. Die vier hoeke van die leervel word oor die twee boonste en twee onderste punte van die raamwerk gehaak. Sodoende word 'n hangmatvormige sitplek, met 'n vlindervormige voorkoms geskep. Die raamwerk van die stoel word oor die algemeen swart geverf. Die hangmatvormige sitgedeelte was oorspronklik van leer, maar kan ook van seilstof of ander materiale gemaak word. Omdat die stoel opvoubaar is, is dit gewild as 'n draagbare stoel vir ontspanningsdoeleindes.

Geskiedenis[wysig | wysig bron]

Die vlinderstoel is in 1938 in Buenos Aires, Argentinië deur die argitekte Antonio Bonet, Juan Kurchan en Jorge Ferrari Hardoy [es] [1][2] ontwerp. Hulle het saam met Le Corbusier se ateljee gewerk, en het die argitektoniese kollektief, Grupo Austral [es] in Buenos Aires[3] daargestel. Die stoel is vir 'n woonstelgebou, wat hulle in Buenos Aires ontwerp het, ontwikkel.

Op 6 Maart 1940 het 'n foto van die stoel in die Amerikaanse publikasie Retailing Daily verskyn, waar dit beskryf is as 'n 'nuutgevonde Argentynse gemakstoel ... vir sit tydens siesta'. Op 24 Julie 1940 het die Nasionale Kultuurkommissie, tydens die 3de Salón de Artistas Decoradores-tentoonstalling in Argentinië, 'n tweede prys aan die stoel toegeken. Die tentoonstelling, sowel as die foto in Retailing Daily het die Museum vir moderne kuns in New York se aandag getrek. Op versoek van die direkteur van die departement van industriële ontwerp van MoMA, Edgar Kaufmann jr., het Hardoy 3 stoele na New York gestuur. Een van die stoele is na Fallingwater, Edgar Kaufmann jr., se huis in Pennsilvanië (ontwerp deur Frank Lloyd Wright), gestuur. Nog een van die stoele is in MoMA uitgestal [1], terwyl die derde waarskynlik aan Clifford Pascoe van Artek-Pascoe, Inc., New York, gegee is.

Die vlinderstoel is ook bekend as die BKF-stoel, as gevolg van die voorletters van die skeppers "Bonet-Kurchan-Ferrari" se vanne. Dit staan ook dikwels bekend as die Hardoy-stoel, omdat 'n amptelike brief van die firma die primêre outeurskap van die ontwerp aan Ferrari-Hardoy toegeskryf het.[verwysing benodig].

Oorsprong[wysig | wysig bron]

Die BKF-stoel is 'n moderne opdatering van die Paragon-stoel (meer onlangs bekend as die Tripolina-stoel), wat ontwerp is deur Joseph Beverley Fenby en wat sedert die 1880's as veldtog- en kampmeubels gebruik is.

Produksie[wysig | wysig bron]

Die stoel is oorspronklik in Argentinië gemaak. Edgar Kaufmann jr. het egter korrek voorspel dat dit buitengewoon gewild in die VSA sou word. Hy het dit een van die 'beste pogings van moderne stoelontwerp' genoem. In die vroeë 1940's is dit in die VSA deur Artek-Pascoe, Inc., New York, vervaardig.[1] Die produksie was stadig weens die tekort aan metaal tydens die oorlog. Na die oorlog is die Amerikaanse produksieregte deur Hans Knoll, wat die kommersiële potensiaal in 1947 besef het, verkry en het dit deel van die Knoll-reeks gevorm.

Die kommersiële sukses van die stoel het tot 'n toename in ongemagtigde reproduksies gelei. Nadat hy 'n regsgeding vir skending van die ontwerpregte verloor het, het Knoll in 1951 die produksie van die stoel gestaak.

Sedertdien word die vlinderstoel egter steeds deur baie vervaardigers in baie lande vervaardig.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 1,2 "B.K.F. Chair 1938". Museum of Modern Art (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Junie 2020. Besoek op 14 Februarie 2018.
  2. "B.K.F. Chair/Hardoy Chair, Butterfly Chair, 1938". Vitra Design Museum (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 November 2019. Besoek op 14 Februarie 2018.
  3. "Grupo Austral". Vitra Design Museum (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 November 2019. Besoek op 14 Februarie 2018.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]