Wonderkind

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

'n Wonderkind is in die algemeen 'n kind wat op 'n baie jong ouderdom buitengewone vermoëns toon op enige gebied van kuns, wetenskap of sport, op 'n vlak wat 'n mens nie van so 'n jong ouderdom sou verwag nie. Soms word wonderkinders kommersieel uitgebuit sonder dat hulle self veel daaruit kry.[1]

Mozart het op vyf begin musiek komponeer.

Geheuekapasiteit van wonderkinders[wysig | wysig bron]

PET-skanderings wat op uiteenlopende wiskundige wonderkinders uitgevoer is, dui daarop dat sulke kinders veral van langtermyngeheue gebruik maak.[2] Dié soort geheue, gekombineer met 'n spesifieke kennisveld, kan inligting langer berg, byvoorbeeld 'n paar uur lank. Voorbeelde is ervare kelners wat die bestellings van 20 gaste kan onthou, maar in die herkenning van reekse getalle nie beter vaar as die gemiddelde mens nie.

"My ma het gesê ek moet eers hoërskool klaarmaak en dan universiteit toe gaan."

Die wonderkind Saul Kripke se antwoord toe hy genooi word om klas aan Harvard te gee[3]

Die PET-skanderings dui ook aan in watter dele van die brein die manipulering van getalle plaasvind.[2]

'n Proefkonyn wat as kind nie besonder goed in wiskunde was nie, het homself algoritmes en truuks geleer waarmee hy heel ingewikkelde berekenings vinnig kan doen. Sy brein is getoets en met ses ander mense s'n vergelyk. Dit het geblyk dat hy sekere dele van sy brein daarvoor manipuleer. Hy, en moontlik ander wonderkinders, gebruik onder meer sektore waar die visuele en ruimtelike geheues hulle bevind. Verder het hy 'n gebied van sy brein gebruik wat gewoonlik deur kinders gebruik word wanneer hulle op hulle vingers tel. Vermoedelik het hy so getalle gekoppel aan die visuele korteks van die brein, wat met beelde verbind word.[2]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. (de) "Wolfgang Amadeus war kein Wunderkind", Süddeutsche Zeitung, Philip Wolff, 17 Mei 2010. Besoek op 12 Februarie 2019.
  2. 2,0 2,1 2,2 What makes a prodigy? deur Brian Butterworth. Nature Neuroscience, vol. 4, no. 1, Januarie 2001
  3. Charles McGrath, "Philosopher, 65, Lectures Not About 'What Am I?' but 'What Is I?'", 28 Januarie 2006

Skakels[wysig | wysig bron]