Asemhalingstelsel

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Asemhaling deur gebruik van die diafragma.

Asemhaling behels om lug in te neem in die longe en dit weer uit te laat. Daar is twee spiere wat help met asemhaling, naamlik die tussenribspiere en die diafragma. Asemhaling bestaan uit twee prosesse: inaseming en uitaseming. Die brein beheer die tempo waarteen ‘n persoon asemhaal. Die asemhalingsentrum is in die verlengde rugmurg geleë.

Jy sal vinniger asemhaal wanneer jy oefening doen, en stadiger wanneer jy slaap.

Gaswisseling[wysig]

Gaswisseling is die proses wanneer suurstof (O2) deur die longe na die bloed gaan en koolstofdioksied (CO2) vanaf die bloed na die longe gaan. Gaswisseling vind in die longe en by die selle plaas.

Vanaf die longe na die bloed en vanaf die bloed na die selle word O2 gewissel. Vanaf die selle na die bloed en vanaf die bloed na die longe word CO2 gewissel.

Die gasse beweeg deur middel van die diffusieproses deur die liggaam. Bloed is die vervoermiddel waarmee gasse in die liggaam versprei word. Rooibloedliggaampies is die strukture in die bloed wat O2 vervoer.

Selrespirasie[wysig]

Selrespirasie is die proses waardeur ‘n sel suurstof verbruik om glukose (suiker) te verbrand en energie vry te stel. Die energie wat vrygestel word tydens selrespirasie word deur die selle benut om hul funksies te verrig. Selrespirasie vind in die mitochondrium in die sel plaas. Wanneer jy vinnig hardloop, sal selrespirasie die vinnigste in jou spierselle plaasvind. Wanneer jy baie hard konsentreer wanneer jy leer, sal selrespirasie die vinnigste in jou breinselle plaasvind.

Glukose en O2 is nodig vir selrespirasie om plaas te kan vind. CO2 is ‘n afvalstof wat tydens selrespirasie vorm. Die afvalstof word ná selrespirasie deur die longe afgeskei.