Chafra

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Chafra
Chefren, Soephis II, Saophis
Standbeeld van Chafra, nou in die Egiptiese Museum in Kaïro.
Standbeeld van Chafra, nou in die Egiptiese Museum in Kaïro.
Farao van die 4de Dinastie
Periode 26 jaar, omstreeks 2570 v.C.[1]
Voorganger Djedefre
Opvolger Bicheris (?), Menkaoere
Vader Choefoe
Monumente Piramide van Chafra
Chafra in Egiptiese hiërogliewe
Serech of Horusnaam
G5
wsr ib
Srxtail.jpg
Nebty-naam
G16
wsr m
Goue Horus-naam
G8
sxm G5
nbw
Nomen of geboortenaam
G39 N5
 
Hiero Ca1.svg
ra xa
f
Hiero Ca2.svg

Chafra (ook Chefren, Engels: Khafra) was ’n Egiptiese farao van die 4de Dinastie tydens ’n tydperk wat bekend is as die Ou Ryk. Hy was die seun van Choefoe en die opvolger van Djedefre.

Volgens die antieke historikus Manetho is Chafra deur Bicheris opgevolg, maar argeologiese getuienis dui daarop dat Menkaoere eerder sy opvolger was. Chafra het die tweede grootste piramide van Giza laat bou. Sommige Egiptoloë beskou hom ook as die oprigter van die Groot Sfinks van Giza, maar dit word betwis. Daar is nie veel oor Chafra bekend nie, behalwe die historiese verslae van Herodotus, wat hom beskryf as ’n wrede ketter wat Egiptiese tempels gesluit gehou het nadat Choefoe die ingange laat verseël het.

Familie[wysig]

Die cartouchenaam Cha'afre in die Abydos-lys.

Chafra was die seun van farao Choefoe en die broer en opvolger van Djedefre.[2] Daar word vermoed sy ma was Meritites I omdat hy haar in ’n inskripsie vereer het. Ander glo die inskripsie dui daarop dat die koningin tydens sy bewind dood is.[3] Hy kan dalk ook die seun van koningin Henoetsen wees.[4]

Chafra het verskeie vroue en minstens 12 seuns en drie of vier dogters gehad.

  • Meresanch III was ’n niggie van Chafra en die ma van sy seuns Nebemachet, Doeaenre, Nioeserre en Chentetka en sy dogter Sjepsetkaoe.
  • Chamerernebty I was die ma van Menkaoere en sy hoofkoningin, Chamerernebty II.
  • Hekenoehedjet was die ma van Sechemkare.
  • Persenet kon ’n vrou van Chafra gewees het volgens die ligging van haar grafkelder. Sy was die ma van Nikaoere.[2]

Ander kinders se name is ook bekend, maar nie wie hul ma was nie. Nog seuns sluit in Anchmare, Achre, Ioenmin I en Ioenre. Nog twee dogters is Rechetre en Hemetre.[2]

Bewind[wysig]

Chafra, in die Egiptiese Museum Georg Steindorff in Leipzig.

Daar is geen ooreenstemming oor wanneer Chafra oor Egipte regeer het nie. Sommige skrywers meen dit was tussen 2558 en 2532 v.C., terwyl die Turynse Koningslys die lengte van sy bewind weglaat en Manetho se oordrewe skatting 66 jaar is. Die meeste geleerdes reken dit was tussen 24 en 26 jaar, gebaseer op die datum van prins Nekoere se testament wat uitgekerf is teen die mure van sy mastaba.[5]

Piramidekompleks[wysig]

Die Piramide van Chafra en die Groot Sfinks.

Chafra het die tweede grootste piramide by Giza laat bou. Die Egptiese naam daarvan was Wer(en)-Chafra ("Chafra is groot").[6]

Daar is ook a bykomende piramide, GII a, maar dit is nie duidelik wie daar begrawe is nie. Daar was ook ’n tempel nader aan die Nyl en een reg by die piramide.

Sommige geleerdes glo die Sfinks dateer uit die tyd van Chafra. Dié teorie word onderskryf deur die Sfinks se ligging naby Chafra se piramide, asook ’n ooreenkoms met gesigstrekke van sy standbeelde. Dit kon gebou gewees het as ’n beskermer van Chafra se piramide en as ’n simbool van koninklike mag.[7]

Verwysings[wysig]

  1. Thomas Schneider: Lexikon der Pharaonen. Albatros, Düsseldorf 2002, ISBN 3-491-96053-3, page 102.
  2. 2,0 2,1 2,2 Dodson, Aidan and Hilton, Dyan. The Complete Royal Families of Ancient Egypt. Thames & Hudson. 2004. ISBN 0-500-05128-3
  3. Grajetzki, Ancient Egyptian Queens: A Hieroglyphic Dictionary, Golden House Publications, Londen, 2005, ISBN 978-0-9547218-9-3
  4. Tyldesley, Joyce. Chronicle of the Queens of Egypt. Thames & Hudson. 2006. ISBN 0-500-05145-3
  5. Anthony Spalinger, Dated Texts of the Old Kingdom, SAK 21 (1994), p.287
  6. Porter, Bertha en Moss, Rosalind, Topographical Bibliography of Ancient Egyptian Hieroglyphic Texts, Statues, Reliefs and Paintings Volume III: Memphis, Part I Abu Rawash to Abusir. 2de uitg., 1974
  7. Markowitz, Haynes, Freed (2002). Egypt in the Age of the Pyramids. 

Eksterne skakels[wysig]