Dharma

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
'n Dharmacakra, die Wiel van Dharma, 'n simbool wat dharma voorstel

Die term (Sanskrit: dhárma, Pali|Pāḷi dhamma), 'n Indiese geestelike en godsdienstige konsep wat verwys na 'n mens se moreel geregverdige plig of enige deugsame weg in die algemene sin van die woord.[1] In Indiese tale impliseer dit kontekstueel 'n mense se geloof. Dharma word deurgaans in Indiese filosofie voorgestel as 'n sentrale konsep wat gebruik word om die "hoër waarheid" of uiteindelik realiteit van die heelal te verduidelik.

Die woord dharma beteken letterlik dit wat ondersteun, en word in die algemeen as wet vertaal. Die woord "dharma" kan ook vertaal word as "die leringe van die Boeddha".

Die onderskeie Indiese godsdienste en filosofieë (Hindoeïsme, Boeddhisme, Djainisme, en Sikhisme, onder andere) plaas almal sentrale fokus op Dharma en skryf die uitleef daarvan voor. Elkeen van die godsdienste plaas klem op Dharma as die korrekte begrip van realiteit in sy leerstellinge.[2] In hierdie tradisies beweeg wesens wat volgens die voorskrifte van Dharma leef vinniger na Dharma Yukam, Moksa of Nirvana (persoonlike bevryding). Dharma verwys ook na die leerstellinge en doktrines van die onderskeie stigters van hierdie tradisies soos die van Gautama Boeddha en Mahavira. In tradisionele Hindoe gemeenskap met sy kastestruktuur verteenwoordig Dharma die godsdienstige en morele doktrine van die regte en pligte van elke individu. Dharma deel in sy universele betekenis heelwat met die weg van Tao of Taoisme.

Die teenoorgestelde van dharma is adharma wat die onnatuurlike of amorele beteken.

Verwysings[wysig]

  1. Brodd, Jefferey (2003). World Religions. Winona, MN: Saint Mary's Press. ISBN 978-0-88489-725-5. 
  2. Pagan Theology: paganism as a world religion by Michael York
  • dharma. (2008). Encyclopædia Britannica. Deluxe Edition. Chicago: Encyclopædia Britannica.