Siddhartha Gautama
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Siddharta Gautama (566 v.C. – 486 v.C., Sanskrit, Devanagari: सिद्धार्थ गौतम) is die stigter van die Boeddhisme.
Gautama het in die sesde eeu v.C. in Noord-Indië gewoon. Daar word vertel dat hy grootgemaak is om 'n koning te word en met 'n pragtige prinses getrou het. As 'n jong prins sou sy pa hom teen al die hartseer van die wêreld buite die paleise beskerm het, maar op 'n keer het hy uitgeglip en die lyding daarbuite aanskou. Hy het toe sy gesin en lewe van beskerming en groot gerief verlaat om die antwoorde vir hierdie lyding te vind. Ses jaar lank het hy getrag en gefaal, totdat hy onder 'n boom gaan sit en mediteer en sy "Groot Verligting" (opklaring) ontvang het. Hy het toe Boeddha geword, wat "die verligte een" beteken.
