Duitse Boereoorlog
vanuit Wikipedia, die vrye ensiklopedie.
Die historiese term Duitse Boereoorlog (ook "Rewolusie van die gewone man" genoem) verwys na die boereopstande wat in die vroeë 16de eeu in die suide van die Duitse taalgebied uitgebreek en vanaf 1524 na groot dele van Suid-Duitsland, Thüringen, Oostenryk en Switserland versprei het. Met hul sogenaamde "Twaalf artikels van Memmingen" het die boere eise geformuleer wat as vroeë opeising van menseregte beskou word.
In Swabe, Franke, Elsas en Thüringen is die opstande in 1525, in die Keurvorstedom Sakse en Tirool in 1526 bloedig neergeslaan. Die Duitse boereopstand het historiese voorlopers in Hongarye, Engeland en Switserland.
