Nicolaas Copernicus

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Nicolaas Copernicus
Nikolaus Kopernikus.jpg
Geboorte 19 Februarie 1473; Toruń (Thorn), Koninkryk van Pole
Afsterwe 24 Mei 1543; Frombork (Frauenburg), Pole
Vakgebiede Wiskunde, sterrekunde, kanonieke wetgewing en medisyne

Nicolaas Copernicus (Duits: Nikolaus Kopernikus) (* 19 Februarie 1473, † 24 Mei 1543) was die eerste sterrekundige wat 'n omvattende heliosentriese kosmologie (in teenstelling met 'n geosentriese kosmologie) bewoord het, waarvolgens die son, en nie die aarde nie, die middelpunt van ons sonnestelsel is.[1]

Sy boek, De revolutionibus orbium coelestium ("Oor die omwentelings van die hemelliggame"), is in 1543, kort voor sy dood, gepubliseer en word dikwels beskou as die beginpunt van moderne sterrekunde en die bepalende openbaring wat die Wetenskaplike Revolusie teweeggebring het. Sy heliosentriese model, waarin die Son in die middel van die heelal is, het getoon dat die beweging van hemelliggame verklaar kon word sonder dat die Aarde in die middel van die heelal hoef stil te staan. Sy werk het verdere wetenskaplike ondersoek aangespoor en 'n mylpaal in die geskiedenis van moderne wetenskap geword, waarna vandag dikwels verwys word as die Koperniese Revolusie.

Kopernikus tel onder die grootse veelweters van die Renaissance en was 'n wiskundige, sterrekundige, geneesheer, geleerde van die klassieke, vertaler, kunstenaar, Roomse geestelike, regsgeleerde, goewerneur, militêre leier, diplomaat en ekonoom. Tussen al sy verantwoordelikhede was sterrekunde nie veel meer as 'n stokperdjie nie, alhoewel dit juis in dié vakgebied was wat hy sy stempel op die wêreld afgedruk het.

Kyk ook[wysig]

Voetnotas[wysig]

  1. Hierdie het die basis geword van die Koperniese beginsel of die beginsel van middelmatigheid.