Koperniese beginsel

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Voor Kopernikus het mense 'n geosentriese beskouing gehad (die aarde staan stil en alles draai daarom). Toe Kopernikus 'n heliosentriese beskouing (die aarde draai om die son draai) voorgestel het was dit 'n kontroversiële kwessie, want dit het in effek beteken dat die aarde sy spesiale posisie in ons sonnestelsel verloor het. Wetenskaplikes het hierdie idee verder geneem en neem vandag aan dat die aarde en ander ander planete in die heelal nie 'n spesiale posisie in die heelal het nie. Hulle noem dit die Koperniese beginsel (Engels: Copernican principle). Die Koperniese beginsel word soms ook die beginsel van middelmatigheid genoem. LW, die Koperniese beginsel is NIE dieselfde as 'n heliosentriese beskouing nie: 'n heliosentriese beskouing dui slegs daarop dat die aarde nie in die middel van ons sonnestelsel is nie. Die Koperniese beginsel is 'n filosofiese aanname (soos Stephen Hawking en George Ellis in hulle boek The Large Scale Structure of Space-Time erken). Die feit dat die aarde nie in die middel van ons sonnestelsel is nie, sê niks oor die aarde se posisie in die heelal nie. Die Koperniese beginsel is soos Richard Feyman[1] sê, heel waarskynlik 'n oordrewe verwerping van geosentrisme. Dit word baie goed deur Richard Gott gedemonstreer.

Hoe wetenskaplikes dit regkry sodat geen planeet 'n spesiale plek in die heelal het nie, is om die heelal voor te stel soos 'n ballon wat opgeblaas word: Die rubber van die ballon is die driedimensionele heelal wat ons vandag sien. Die lug binne en buite die ballon is 'n vierde dimensie. In so 'n model het die heelal nie 'n middelpunt nie, net soos 'n sirkel nie 'n beginpunt of eindpunt het nie.

Kyk ook[wysig]

Eksterne skakels[wysig]

  • Richard Feyman het die volgende gesê: "... Ek vermoed dat die aanname van eenvormigheid van die heelal 'n vooroordeel weerspieël gebore uit 'n reeks van oordrewe verwerping van geosentriese idees ... Dit sou 'n verleentheid wees om te vind, na die verklaring dat ons in 'n gewone planeet om 'n gewone ster in 'n gewone sterrestelsel leef, dat ons plek in die heelal buitengewoon is ... Om die verleentheid te vermy klou ons vas aan die hipotese van eenvormigheid."