Oplosmiddel

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

'n Oplosmiddel is 'n vloeistof, vastestof of gas wat 'n ander vloeistof, vastestof of gas toelaat om daarin op te los. Algemene gebruike vir organiese oplosmiddels is droogskoonmaak (bv. tetrachloroethylene), verfverdunner (bv. tolueen en terpentyn), naellak verwyderaar en gom oplossers (bv. asetoon, metielasetaat, etielasetaat), seep, parfuum (etanol) en in chemiese sintese. Die gebruik van anorganiese oplosmiddels (behalwe water) is tiepies beperk tot navorsings chemie en sekere tegnologiese prosesse.