Rio Tocantins

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Rio Tocantins
Die Rio Tocantins.
Die Rio Tocantins.
Tocantins watershed.png
Die stroomgebied van die Rio Araguaia en die Rio Tocantins.
Oorsprong Serra Geral do Paranã, Goiás (Brasilië)
Monding naby Belém, Brasilië
Atlantiese Oseaan
Stroomgebied Brasilië (Goiás, Tocantins, Maranhão, Pará)
Lengte 2 640 km[1]
Oorsprong-hoogte 1 070 m[2]
Monding-hoogte 0 m
Gemiddelde afloop 13 598 m³/s
Stroomgebiedoppervlakte 749 200 km²[3]
Sononder oor die Rio Tocantins
Die Rio Tocantins naby Palmas, Tocantins
Laat namiddag aan die Rio Tocantins naby Carolina, Maranhão
Satellietbeeld van die Amasonedelta (wes) en die Rio Tocantins-monding (suid) met Marajó soos in 1992 opgeneem

Die Rio Tocantins ([tokɐ̃ˈtʃĩs] of [tukɐ̃ˈtʃĩs]) is 'n groot noord-vloeiende rivier in Suid-Amerika. Die rivier, met 'n lengte van 2 640 km, is die vierde langste rivier in Brasilië ná die Amasonerivier, die Río Paraná en die Rio São Francisco, en die tweede langste, wat net in dié land vloei. Die Rio Araguaia‎‎ is die grootste sytak van die Rio Tocantins. Die naam van die rivier beteken "Rivier van die toekan se snawel" in die Tupi-taal.

Die twee grootste bronriviere ontspring 100 km wes van Brasília, die hoofstad van Brasilië, in die deelstaat Goiás. Aansluitend vloei die rivier in noordelike rigting deur die volgende deelstate: Goiás, Tocantins, Maranhão en Pará. In sy noordelike middelloop vorm die Rio Tocantins die grens tussen die deelstate Tocantins en Maranhão. Naby São João do Araguaia mond die van links komende Rio Araguaia in die Rio Tocantins uit. Verder noord mond die Rio Tocantins net wes van Belém in die Atlantiese Oseaan uit. Omstreeks 100 km noord mond die Amasonerivier in die Atlantiese Oseaan uit. Beide riviere was vroeër met mekaar verbind. Tussen beide mondings is die eiland Marajó geleë. Die Rio Tocantins is vroeër as 'n sytak van die Amasonerivier beskou, omdat beide riviere deur kanale met mekaar verbind is en sy water saam met dié van die Amasonerivier in die Atlantiese Oseaan vloei.

Sytakke[wysig]

Die grootste sytakke (stroomaf):[4]

  • Rio Maranhão (regs)
  • Rio Trairas (regs)
  • Rio Bagagem (regs)
  • Rio Tocantinzinho (regs)
  • Rio Prêto (regs)
  • Cana Brava (links)
  • Rio Paranã (regs)
  • Rio Santo António (links)
  • Sâo Valêrio (regs)
  • Rio Surobim (regs)
  • Rio Crixás (links)
  • Rio Mangues (links)
  • Rio do Sono (regs)
  • Rio Manoel Alves Grande (regs)
  • Rio Farínha (regs)
  • Rio Araguaia (links)
  • Rio Itacaiunas (links)

Verwysings[wysig]

  1. (en) (1979) “Amazon River System”, The Inland waters of Latin America. Food and Agriculture Organization of the United Nations. ISBN 92-5-000780-9. 
  2. (en) R. Ziesler and G.D. Ardizzone: The inland waters of Latin America, COPESCAL Technical Paper No. 1, FAO Rom, 1979
  3. (en) Brazil ANA (Agência Nacional de Águas): Overview of hydrographic regions in Brazil, 2002
  4. (de) Kümmerly+Frey Rand McNally: Internationaler Atlas. Georg Westermann Verlag. ISBN 3-07-508962-1