Robert Schumann

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Robert Schumann 1839.jpg

Robert Schumann

Duitse komponis en pianis


Handtekening
Signature Robert Schumann.jpg


Musikale stroming
Romantiek


Beduidende werke

Schumann-3m1-theme.png
Kinderszenen op. 15

Klavierkonsert op. 54
Sinfonie Nr. 3 ("Die Rheinische")


Museums
Zwickau Robert Schumann Birth House.jpg

  • Robert-Schumann-Haus in Zwickau
  • Schumann-Haus in Leipzig
  • Schumannhaus Bonn

Robert Schumann (* 8 Junie 1810 in Zwickau, † 29 Julie 1856 in Endenich naby Bonn) was 'n Duitse Romantiese komponis en pianis.

Schumann het klavierlesse by F. Wieck, die vader van sy latere vrou Clara Schumann, geneem en in 1834 saam met J. Knorr, L. Schuncke en F. Wieck die Neue Zeitschrift für Musik ("Nuwe tydskrif vir musiek") gestig. Tot 1844 was hy as redakteur van dié tydskrif werksaam. Vanaf 1843 het hy as leraar onderwys in musikale komposisie gegee, aanvanklik in Leipzig, daarna tussen 1844 en 1850 in Dresden waar hy die Deutsche Tonkünstlerverein in die lewe geroep het. In 1850 is hy as stedelike musiekdirekteur in Düsseldorf aangestel.

Toe Schumann in 1854 'n mislukte selfmoordpoging onderneem het, het hy reeds in die greep van 'n ongeneeslike siekte en 'n psigiese versteuring verkeer. Die laaste twee jaar van sy lewe het hy in 'n psigiatriese hospitaal in Endenich deurgebring. Schumann se lewe en sy lyding het grootliks bygedra tot die ontstaan van 'n Romantiese kunstenaarsbeeld, en in baie van sy musikale werke is outobiografiese trekke herkenbaar.

Schumann se musikale werk kan in 'n aantal fases verdeel word waarin 'n bepaalde genre oorheers. Vokale en klavierwerke neem hierby 'n belangrike posisie in. In sy eerste dekade as komponis het hy sodoende veral klavierwerke soos die Kinderszenen op. 15, die Kreisleriana of sy Album für die Jugend op. 68 geskep. Kenmerkend vir hierdie musiekstukke is die manier waarop setting deur poëtiese uitdrukkingsmiddels vervang word.

In 1840 het Schumann - teen die wil van haar vader en ná 'n hofsaak - met Clara Wieck getrou. 'n Aantal liedjies en koorwerke, wat hy in daardie jaar geskryf het (soos die liedsiklusse Myrten op. 25 en Dichterliebe op. 48), is deur sy eie gevoelens geïnspireer.

Schumann se beduidendste orkeswerke het vanaf 1841 ontstaan - die Klavierkonsert in A-mol, die Vioolkonsert in D-mol asook sy vier simfoniese werke. Daarnaas het Schumann in hierdie periode kamermusiek, die opera Genoveva en die oratorium Das Paradies und die Peri gekomponeer. Ná die afsterwe van haar eggenoot het Clara Schumann sy musikale werk bewaar en veertig jaar lank, tot met haar dood, in talle konserte dwarsoor Europa bekend gemaak.

Eksterne skakels[wysig]