Sic

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Sic is 'n bywoord van Latynse oorsprong wat gebruik word om 'n woordelikse aanhaling aan te dui. Dit word meestal gebruik in sitate om aan te dui dat die oorspronklike outeur dit self so gestel het.

Wanneer sic gebruik word, moet liefs geen uitroepteken, d.w.s. *(sic!), gebruik word nie. Deur 'n uitroepteken by die sic-opmerking te voeg, toon ten eerste op 'n beterweterige teregwysing en ten tweede op swak smaak: dit is soos om die hardste vir jou eie grap te lag.[1]

Voorbeelde[wysig]

  • Kyk na die artikel oor Die Melktert Kommissie. Die artikel begin met "Die Melktert Kommissie (sic)...". Hiermee gee die skrywer te kenne dat hy/sy besef dat "melktertkommissie" een woord is, maar dat hy/sy dit so aanhaal.
  • Die Afrikaanse rolprent Die Prince van Pretoria, "prins" is in Engels, maar die rolprent is onder die titel so vrygestel.
  • Babalas is 'n Afrikaanse rolprent, maar die regte spelling vir die wingerdsiekte is babbelas.

Verwysing[wysig]