St. Stefanskatedraal (Passau)

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Die St. Stefanskatedraal in Passau, Duitsland, is veral bekend vir sy orrel. Die grootste kerkorrel in die wêreld, met 17774 pype en 233 register, wat almal vanaf die 5 manual speeltafel en voetpedale in die middelportaal gespeel kan word.

Die Hooforrel, St. Stefanskatedraal, Passau
Kansel, St. Stefanskatedraal, Passau

Sedert die jaar 730 is op die plek van die huidige kerk meermalig biskopskerke gebou. Die huidige omtrent 100 m lang barok gebou het tussen 1668 en 1693 ontstaan nadat 'n brand in die jaar 1662. Die in die lente van 1664 gekose nuwe forsbiskop Wenzeslaus Graf Thun (1664-1673) het voor die opgawe gestaan om die kerk weer te gaan opbou. Voor sy erkiesing was hy "Dompropst" in Salzburg gewees.
Van ouer geboue het slegs die laatgotiese Oosdeel behoue gebly. Die gesamentlike beplanning van hierdie katolieke katedraal is deur Carlo Lurago gedoen, die grootste Baugesellskap in Prag, wat bekend was vir sy straf organiseerde mense was een na die ander gebou opgerig het. Hy het uit Pellio in die Intelvi-daal gestam. Uit die buurdorpie Ramponia het noch 'n paar van sy belangrikste medewerkers Francesco della Torre en Giovanni Battista Passerini gekom, albei was messelaars. Hulle het in die Weense Bouskool ("Wiener Bauhütte") en in die steenbreuk van Kaisersteinbruch in Hongarye, vandag Oostenryk, 'n italiaans-switzerse kunstenaarskolonie, as mester het hulle 1663, op dieselfde dag, die Prag se Burgerssertifikaat verwerf. Die messelwerk by die katedraal kon slegs van meervoudige meesters, wat in vriendskap was gedoen word (op die selfde opbregsbasis). Prozesaktes in die argief van die stad Prag vetel van hierdie groot probleme. Die finale berekening is deur die bouverstandige kommissie met Giovanni Pietro della Torre, die seun en opvolger in die amp als koniklike hoofmesselaar gedoen.


Koördinate: 48°34′27″N 13°27′56″O