Teokrasie
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Teokrasie (Grieks θεοκρατία, van θεός, theós - God en κρατεiν, Krat(e)ía- Heerskappy) is 'n staatsvorm waarby die staatsowerheid alleen religieus gelegitimeer word, en deur 'n (volgens die volgelinge van die staatsgodsdiens) goddelik verkose persoon, priesterskap of 'n heilige instelling op die basis van religieuse beginsels regeer word.
By sommige godsdienste word die koning as seun van god beskou. Godsdienste met 'n heilige boek beskou die boek as direkte boodskap van god. 'n Teokrasie kan ook 'n bestuursvorm aandui waar geestelikes die mag dra.[1]
Teokrasieë in die geskiedenis [wysig]
Teokratiese konsepte word in vele ou kulture teëgekom, byvoorbeeld in religieë van ou Egipte, antieke Griekeland, die Sjinese keiserryk en Japan asook in die hedendaagse Vatikaanstaat en Iran.
Verwysings [wysig]
- ↑ Teokrasie en die volk, Beeld, 25 Junie 1994.
Sien ook [wysig]
- Demokrasie, bestel waar die volk (demos) regeer.
- Plutokrasie, regering deur die rykes.
- Kleptokrasie, regering deur diewe.