Antieke Egipte

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Kaart van die Antieke Egipte in Engels

Antieke Egipte was die beskawing van die Nylvallei tussen omtrent 3000 v.C. en die verowering van Egipte deur Alexander die Grote in 332 v.C. Dit dien ook as 'n uitstekende voorbeeld van 'n hidroliese ryk omdat dit 'n beskawing gebaseer op besproeiing was.

Staat en samelewing[wysig]

Die goed opgeleide skrywers het 'n elite in die Egiptiese samelewing gevorm. Hulle het die belasting van burgers beraam, rekords gehou en 'n beduidende rol by die administrasie van die land gespeel

Die Egiptiese kultuur en samelewing was deur 'n streng hiërargiese en teokratiese stelsel gekenmerk waarby die Farao (letterlik die "Hoë Huis"), wat as "God op aarde" en "Seun van die Songod Ra" vereer is, as absolute heerser oor die land en sy onderdane geregeer het. Alle wette en dekrete is deur hom uitgereik. Die Farao was daarnaas 'n diplomaat en die opperbevelhebber van sy ryk wat oor oorlog en vrede besluit en ook die toesig oor die nasionale ekonomie en handel gehou het - veral om seker te maak dat hy steeds die benodigde belastingbetalings sou ontvang.

Die administrasie was sentralisties georganiseer. Hoë beamptes het dikwels uit die Farao se onmiddellike omgewing gekom of was selfs verwant aan hom. Beamptes, wat goed gepresteer het, is met landerye beloon. Die hooftake van Egiptiese beamptes was die bepaling, insameling en verdeling van belasting asook die koördinasie van die werkverpligtinge van boere en slawe vir openbare bouprojekte.

Priesters het net soos beamptes grotendeels uit die omgewing of familie van die Farao gekom. Hul beduidende invloed het uit hul religieus-geestelike funksie - die georganiseerde aanbidding van die Egiptiese godhede en die toesighouding oor die tempels - en hul persoonlike rykdom voortgespruit. Priesters het dikwels ook poste in die staatsadministrasie beklee.

Skrywers, wat vanweë hul uitgebreide opleiding groot aansien geniet het, het as basis van die staatsadministrasie gedien. Slegs geletterde persone is toegelaat om poste as beamptes of priesters te beklee. Alhoewel daar ook reeds 'n groot aantal van verskillende ambagte was waarin mense opgelei is, het ambagslui nogtans nie oor besondere regte beskik nie, ofskoon hulle in die sosiale hiërargie 'n hoër status as die boere geniet het.

Die oorgrote meerderheid van die antieke Egiptenare was egter gewone boere. Hulle was regteloos en het oorwegend "staatsland" bewerk. Hulle was verplig om 'n bepaalde gedeelte van hul oes as belasting aan die staat af te staan en om tydens oorstromings werkverpligtinge ten opsigte van openbare bouprojekte na te kom.

Die antieke Egiptiese samelewing het steeds 'n groot aantal regtelose slawe en slawinne ingesluit wat uit verowerde gebiede of as gevolg van oorlogstogte na Egipte gebring is. Slawe is as die persoonlike besit van hul eienaars beskou, tog het sommige van hulle danksy hul werkprestasies en opleiding geleidelik 'n hoër sosiale status bereik wat hulle meer aansien verskaf het.

Sien ook[wysig]