Argon-36

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Eienskappe

Algemeen

Naam Argon-36 
Argon-36.svg
 
Protone 18 
Neutrone 18  

Navigasie

3517Cl '3618Ar
3617Cl 3718Ar
Lys van isotope

Argon-36 (chemiese notasie 3618Ar) is 'n stabiele isotoop van argon, 'n edelgas. Dit is een van die drie stabiele isotope van die element, naas argon-38 en argon-40. Die voorkoms van argon-36 op aarde bedra 0,3365%.

Kwasi-stabiliteit[wysig | wysig bron]

Wetenskaplikes vermoed dat Argon-36 via dubbele betaverval oorgaan na die stabiele isotoop swawel-36. Die vervalenergie bedra −1611,87 keV. Die halfleeftyd is nogtans baie lank.

Oerisotoop[wysig | wysig bron]

Dit word dalk gevorm tydens die ineenstorting van 'n sware ster se kern by 'n supernova. Die molekulêre ioon 36ArH+ is in die Krap-newel waargeneem en dit bevestig hierdie teorie.[1] Argon-36 en argon-38 is oerisotope wat in die nukleosintese binne sterre gevorm word, terwyl argon-40 hoofsaaklik 'n radiogene vervalproduk van 40K is. In die son se atmosfeer oorheers die oerisotope. Die isotoopverhouding is omtrent 84:15:1. Hier op aarde verteenwoordig die radiogene isotoop 99,6% van die atmosfeer se argon.[2]

Vervalproduk[wysig | wysig bron]

Argon-36 ontstaan onder meer tydens die radioaktiewe verval van chloor-36, kalium-36 en kalsium-37.

Chondriete[wysig | wysig bron]

Argon-36 is 'n oerisotoop en sy volopheid word soms vergelyk met ander oerisotope s'n, byvoorbeeld in die studie van meteoriete. Koolstofhoudende chondriete bevat volop argon en neon. Die gasse is in die kristalrooster van die meteoriet opgesluit en kan by verhitting tot 950 K vrygestel en gemeet word. Die radiogene argon word makliker vrygestel as die oerisotoop argon-36. Vir neon is dit anders. Die verhouding van die oerisotope 20Ne en 36Ar wissel tussen 0,005 en 22, wat aandui dat groot fraksionering deur diffusieverlies plaasgevind het.[3]

Verwysings[wysig | wysig bron]