Attalus III van Pergamum

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Attalus III van Pergamum
Attalid portrait at the Antikensammlung Berlin.jpg
mens
GeslagManlikWysig
Geboortedatum170 BCEWysig
GeboorteplekPergamonWysig
Sterfdatum133 BCE, 132 BCEWysig
VaderEumenes IIWysig
MoederStratonike van PergamonWysig
Broer of susterEumenes IIIWysig
EggenootBerenikeWysig
FamilieAttaliedeWysig
BeroepsoewereinWysig
TydperkHellenistiese tydperkWysig

Attalus III (Grieks: τταλος Γ) of Philometor Euergetes (170 vC  - 133 vC) was die laaste Attalid koning van Pergamon en het vanaf 138 vC tot 133 vC regeer.

Biografie[wysig | wysig bron]

Attalus III was die seun van koning Eumenes II en sy koningin Stratonice van Pergamon, en die neef van Attalus II, wat hy opgevolg het. "Philometor Euergetes" beteken "Lief vir sy moeder, weldoener" in Grieks; hy was sogenaamd as gevolg van sy noue verhouding met sy ma Stratonice. Hy is waarskynlik die geadresseerde van 'n fragmentariese gesang deur die digter Nicander wat sy erfenis vier.

Volgens Livy het Attalus III min belangstelling gehad om Pergamon te regeer, en sy tyd bestee aan die bestudering van medisyne, plantkunde, tuinmaak en ander aktiwiteite. Hy het geen manlike kinders of erfgename van sy eie gehad nie, en in sy testament het hy sy koninkryk aan die Romeinse Republiek oorgelaat, oortuig daarvan dat as hy dit nie doen nie, Rome in elk geval die koninkryk sou oorneem en dat hy op hierdie manier bloedvergieting sou vermy. Tiberius Gracchus het versoek dat Pergamon se skatkis oopgemaak word vir die Romeinse publiek, maar die senaat het dit geweier.

Nie almal in Pergamon het later die heerskappy van Rome aanvaar nie. In 131 vC het Aristonicus wat beweer het dat hy Attalus se broer was, sowel as die seun van Eumenes II, 'n vroeëre koning, 'n volksopstand gelei met die hulp van die Romeinse filosoof Blossius . Hy regeer daarna as Eumenes III. Die opstand is in 129 vC omver gegooi, en Pergamon is verdeel onder Rome, Pontus en Kappadokië .

Bronne[wysig | wysig bron]

  • Hansen, Esther V. (1971). The Attalids of Pergamon. Ithaca, New York: Cornell University Press; London: Cornell University Press Ltd. ISBN 0-8014-0615-3.
  • Kosmetatou, Elizabeth (2003) "The Attalids of Pergamon," in Andrew Erskine, ed., A Companion to the Hellenistic World. Oxford: Blackwell: pp. 159–174. ISBN 1-4051-3278-7. text
  • Nelson, T.J. (2020) ‘Nicander’s Hymn to Attalus: Pergamene Panegyric’, CCJ 66, 182–202.
  • Simon Hornblower and Tony Spawforth, Who's Who (Classical World), bladsy 61.