Biseksualiteit

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
’n Vlag wat biseksuele trots uitbeeld.
’n Jong man en ’n tiener besig met seks sonder penetrasie (Attiese beker, 550 v.C. - 525 v.C., Louvre.

Biseksualiteit is die beskrywing van ’n persoon se seksuele oriëntering waar die aantrekking tot dieselfde sowel as die teenoorgestelde geslag is.[1][2][3] Dit staan naas die ander twee kategorieë van seksuele oriëntering: heteroseksualiteit, waar die aantrekking meestal tot die teenoorgestelde geslag is, en homoseksualiteit, waar die aantrekking meestal tot dieselfde geslag is. Sommige kenners beweer alle mense is in ’n mindere of meerdere mate biseksueel, dit is net die graad wat verskil sodat party mense hulself dan beskou as homo- of heteroseksueel.

Al is iemand tot albei geslagte aangetrokke maar verkies een effens bo die ander, identifiseer hulle gewoonlik met biseksualiteit.[4]

Geskiedenis[wysig | wysig bron]

’n Man soek die geselskap van ’n vroulike prostituut op terwyl sy doenig is met ’n jong diensmeisie; Nishikawa Sukenobu, grafiese werk, Kyoho-tydperk (1716-1735).

Die antieke Grieke en Romeinse het nie begrippe soos homo- en heteroseksueel, en dus ook nie biseksueel, gehad nie. Mans wat manlike minnaars gehad het, is nie as homoseksueel beskou nie en het dikwels ook ’n vrou en/of vroulike minnaars gehad.

Spartane het geglo liefde en erotiese verhoudings tussen veterane en rekrute sou trou en eenheid bevorder, en hulle het dit aangemoedig dat soldate hul minnaars met heroïese dade beïndruk. Wanneer die jonger soldate meerderjarig geword het, was die verhouding veronderstel om nieseksueel te word, maar dit is nie duidelik hoe streng dié reël gevolg is nie. Daar was wel ’n effense stigma aan jong mans wat in ’n verhouding met hul mentors gebly het.[5] Aristofanes noem hulle byvoorbeeld euryprôktoi, wat "wye gatte" beteken, en beeld hulle soos vroue uit.[5]

Net so het die geslag van ’n minnaar nie saak gemaak nie, solank ’n man se genot nie inbreuk op ’n ander se integriteit gemaak het nie. Dit was sosiaal aanvaarbaar vir ’n vrygebore Romein om minnaars van albei geslagte te hê, solank hy die een is wat penetreer.[6] Die moraliteit van dié gedrag het afgehang van die sosiale status van die minnaar en nie die geslag as sulks nie. Getroude mans kon net seks hê met slawe, prostitute en jong mans van ’n laer stand. As ’n man nie selfbeheersing in sy sekslewe kon toepas nie, het dit daarop gedui dat hy ook nie ander mense kon beheer nie en dit het sy status as ’n opgevoede persoon bedreig.[7]

Moderne simbole[wysig | wysig bron]

Die oorvleuelende driehoeke.
Die dubbele sekelmaan.

’n Algemene simbool van die biseksuele gemeenskap is die trots biseksuele vlag, wat ’n donkerpienk streep bo het vir homoseksualiteit, ’n blou een onder vir heteroseksualiteit en ’n pers een (’n mengsel van pienk en blou) in die middel wat biseksualiteit verteenwoordig (sien die vlag boaan blad).[8]

’n Soortgelyke simbool is twee driehoeke, een blou en die ander pienk, wat oorvleuel en ’n pers driehoekie vorm waar hulle mekaar kruis. Dit is ’n uitbreiding van die pienk driehoek, ’n bekende simbool van die homoseksuele gemeenskap.[9]

Sommige biseksuele het beswaar teen die gebruik van die pienk driehoek omdat dit ’n simbool is wat deur Hitler se regering gebruik is om homoseksuele te merk en te vervolg. ’n Dubbele sekelmaan is toe ontwerp om die gebruik van driehoeke te vermy.[10] Dié simbool is algemeen in Duitsland en omringende lande.[10]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. "Sexual orientation, homosexuality and bisexuality". American Psychological Association. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 Augustus 2013. Besoek op 21 April 2014. 
  2. "Sexual Orientation". American Psychiatric Association. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 26 Julie 2011. Besoek op 3 Desember 2012. 
  3. "GLAAD Media Reference Guide". GLAAD. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 1 Januarie 2011. Besoek op 14 Maart 2012. 
  4. (2006) “Sexual identity development among lesbian, gay, and bisexual youths: Consistency and change over time”. Journal of Sex Research 43 (1): 46–58. doi:10.1080/00224490609552298.
  5. 5,0 5,1 van Dolen, Hein. "Greek Homosexuality". Besoek op 17 Februarie 2007. 
  6. Amy Richlin, The Garden of Priapus: Sexuality and Aggression in Roman Humor (Oxford University Press, 1983, 1992), p. 225.
  7. Catharine Edwards, "Unspeakable Professions: Public Performance and Prostitution in Ancient Rome," in Roman Sexualities, pp. 67–68.
  8. Page, Michael. "Bi Pride Flag". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 29 Januarie 2007. Besoek op 16 Februarie 2007. 
  9. "Symbols of the Gay, Lesbian, Bisexual, and Transgender Movements". 26 Desember 2004. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 4 Desember 2004. Besoek op 27 Februarie 2007. 
  10. 10,0 10,1 Koymasky, Matt; Koymasky Andrej (14 Augustus 2006). "Gay Symbols: Other Miscellaneous Symbols". Besoek op 18 Februarie 2007. 

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]