EBLM J0555-57

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
EBLM J0555-57
Sterrebeeld Skilder
Spektraaltipe F8[1]
Waarnemingsdata (Epog J2000)
Regte klimming 05h 55m 32.6868s[2]
Deklinasie -57° 17′ 26.064″[2]
Skynmagnitude (m) 9,98/10,76[3]
Besonderhede
Komponent 1 EBLM J0555-57Aa
Massa (M) 1,13 ± 0,08
Radius (R) 0,99+0,15−0,03
Temperatuur (K) 6 461 ± 124
Rotasiespoed (km/s) 7,60 ± 0,28
Metaalinhoud [Fe/H] -0,24 ± 0,16
Komponent 2 EBLM J0555-57Ab
Massa (M) 0,081
Komponent 3 EBLM J0555-57B
Radius (R) 0,94 ± 0,08
Temperatuur (K) 5 717 ± 124
Eienskappe
Veranderlikheid Verduisterend[3]
Ander name
CD-57 1311, CPD-57 913, TYC 8528-926-1,
2MASS J05553262-5717261, WDS J05555-5717
Portaal  Portaalicoon   Sterrekunde

EBLM J0555-57 is ’n driedubbele ster sowat 600 ligjare van die Son af. EBLM J0555-57Ab, die kleinste ster in die stelsel, wentel elke 7,8 dae om die primêre ster en was met sy ontdekking die kleinste bekende ster met ’n massa wat groot genoeg is vir die fusie van waterstof in sy kern.

Stelsel[wysig | wysig bron]

EBLM J0555-57, ook bekend as CD-57 1311, is ’n driedubbele ster[3][4] in die sterrebeeld Skilder. Dit bestaan uit ’n visuele dubbelster, met twee sterre soos die Son wat 2,5 boogsekondes van mekaar af is: EBLM J0555-57A, met ’n skynbare magnitude van 9,98 en spektraaltipe F8, en EBLM J0555-57B, met ’n skynbare magnitude van 10,76. Geen wentelbeweging is waargeneem nie, maar hulle het feitlik identiese radiale snelhede en is vermoedelik swaartekraggebonde.[3]

Komponent A van die stelsel is self ’n verduisterende dubbelster (EBLM J0555-57Ab wentel om EBLM J0555-57Aa). Tydens oorgange verminder die helderheid met sowat 0,05%. Die vorm en duur van die oorgange gee ’n aanduiding van die radiusse van die twee sterre. Die wentelperiode is sowat 7 dae en 18 uur, die eksentrisiteit 0,09, die baanhelling 89,84° en die halwe lengteas 0,08 AE.[3]

EBLM J0555-57Ab[wysig | wysig bron]

EBLM J0555-57Ab het ’n massa van omtrent 85 keer dié van Jupiter of 0,081 keer die Son s’n. Sy radius is min of meer so groot soos Saturnus s'n.[3] Dit is volgens huidige modelle omtrent so klein as wat ’n waterstofverbrandende ster kan wees. EBLM J0555-57Ab is ontdek deur ’n groep wetenskaplikes van die Universiteit van Cambridge[3] met behulp van data deur die SuperWASP-projek. WASP soek na eksoplanete deur middel van die oorgangsmetode.[5]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Mason, Brian D.; Wycoff, Gary L.; Hartkopf, William I.; Douglass, Geoffrey G.; Worley, Charles E. (2001). "The 2001 US Naval Observatory Double Star CD-ROM. I. The Washington Double Star Catalog". The Astronomical Journal. 122 (6): 3466. Bibcode:2001AJ....122.3466M. doi:10.1086/323920.
  2. 2,0 2,1 Gaia Collaboration (2016). "Gaia Data Release 1". Astronomy & Astrophysics. 595: A2. arXiv:1609.04172. Bibcode:2016A&A...595A...2G. doi:10.1051/0004-6361/201629512.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 von Boetticher, Alexander; Triaud, Amaury H. M. J.; Queloz, Didier; Gill, Sam; Lendl, Monika; Delrez, Laetitia; Anderson, David R.; Collier Cameron, Andrew; Faedi, Francesca; et al. (2017). "The EBLM project III. A Saturn-size low-mass star at the hydrogen-burning limit". 1706. arXiv:1706.08781. Bibcode:2017A&A...604L...6V. doi:10.1051/0004-6361/201731107. Cite journal requires |journal= (help)
  4. Wenz, John (11 Julie 2017). "This Is the Smallest Star Ever Discovered". Popular Mechanics (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 18 Maart 2020. Besoek op 17 Julie 2017.
  5. "Smallest-ever star discovered by astronomers". Phys.org. 12 Julie 2017. Besoek op 12 Julie 2017.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]