Elektroniese ontwerp-outomatisering

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Skematiese vasleggingsprogram
Gedrukte stroombaanuitleg en skematiese konnektorontwerp

Elektroniese ontwerp-automatisering (EDA), ook na verwys as elektroniese rekenaargesteunde ontwerp (ECAD),[1] is 'n kategorie van sagtewaregereedskap vir die ontwerp van elektroniese stelsels soos geïntegreerde stroombane en gedrukte stroombaanborde. Die gereedskap word deur skyfieontwerpers in ontwerpvloei gebruik om hele halfgeleierskyfies te ontwerp en te analiseer. Aangesien 'n moderne halfgeleiervlokkie miljarde komponente kan bevat, is EDA gereedskap noodsaaklik vir hul ontwerp.

Vroeë dae[wysig | wysig bron]

Voor EDA, is geïntegreerde stroombane met die hand ontwerp en met die hand gelê. Sommige gevorderde fabrikante het geometriese sagteware gebruik om bande vir die Gerber fotoplotter te genereer, maar selfs dié was gekopieerde digitale opnames van meganiesgesketste komponente. Die proses was fundamenteel grafies, met die vertaling van elektroniese beelde met die hand gedoen. Die bekendste maatskappy uit hierdie era was Calma, wie se GDSII-formaat steeds oorleef.

Huidige status[wysig | wysig bron]

Huidige digitale vloei is uiters modulêr (sien Geïntegreerde stroombaanontwerp, Ontwerpsluiting, en Ontwerpvloei (EDA)). Die voorkant produseer gestandaardiseerde ontwerpbeskrywings, sonder inagneming van die seltegnologie. Selle implementeer logika of ander elektroniese funksies met behulp van 'n bepaalde geïntegreerde stroombaantegnologie. Fabrikante oor die algemeen voorsien biblioteke van komponente vir die produksieprosesse, met simulasiemodelle wat pas met standaard simulasiegereedskap. Analoog EDA gereedskap is veel minder modulêr, aangesien baie meer funksies nodig is, hulle interaksie is sterker, en die komponente is (in die algemeen) minder ideaal.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. About the EDA Industry”. Electronic Design Automation Consortium. URL besoek op 29 Julie 2015.