Eta Aquilae

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Eta Aquilae
Red circle.svg
Die ligging van Eta Aquilae in die sterrebeeld Arend (rooi omsirkel).
Sterrebeeld Arend
Spektraaltipe F6 Ibv[1]
Waarnemingsdata (Epog J2000)
Regte klimming 19h 52m 28.36775s[2]
Deklinasie +01° 00′ 20.3696″[2]
Skynmagnitude (m) 3,87[3] (3,5 tot 4,4[4])
B-V-kleurindeks  0,89[5]
U-B-kleurindeks  0,51[5]
Besonderhede
Massa (M) 9,3 ± 0,4[1]
Radius (R) 66 ± 22[6]
Ligsterkte (L) 11,474
Ouderdom (jaar) 26,4 miljoen[1]
Temperatuur (K) 6 000[7]
Eienskappe
Veranderlikheid Cepheïed
Ander name
Bazak, 55 Aquilae, BD+00°4337, FK5 746, HD 187929, HIP 97804, HR 7570, SAO 125159
Portaal  Portaalicoon   Sterrekunde

Eta Aquilae, of η Aql, is die Bayer-naam van ’n ster in die sterrebeeld Arend (Aquila). Die ster het ’n gemiddelde skynbare magnitude van 3,87,[3] en is dus een van die helderste sterre in die Arend. Gebaseer op parallaksmetings wat tydens die Hipparcos-sending gedoen is, is die ster sowat 1 382 ligjare van die Aarde af, hoewel daar ’n foutmarge van 44% is.[2]

Dit is ’n klassieke Cepheïed met ’n wisseling in magnitude van 3,5 tot 4,4 met ’n periode van 7,176641 dae. Saam met Delta Cephei, Zeta Geminorum en Beta Doradus, is dit een van die duidelikste Cepheïede wat met die blote oog gesien kan word;[8] die ster self en die helderheidswisselings is sonder ’n teleskoop sigbaar.

In sy relatief jong bestaan van 26 miljoen jaar het die ster sy waterstof opgebruik en ontwikkel in ’n superreus van spektraaltipe F6 Ibv.[1] Die ster se periodieke pulserings laat dit eintlik wissel tussen klas F6,5 tot G2Ib tydens ’n siklus.[9]

Eta Aquilae se massa is sowat 9 keer dié van die Son, sy radius is 66 keer soveel en hy is 11 474 keer so helder.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Tetzlaff, N.; Neuhäuser, R.; Hohle, M.M. (Januarie 2011), "A catalogue of young runaway Hipparcos stars within 3 kpc from the Sun", Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 410 (1): 190–200, doi:10.1111/j.1365-2966.2010.17434.x, Bibcode2011MNRAS.410..190T. 
  2. 2,0 2,1 2,2 van Leeuwen, F. (November 2007), "Validation of the new Hipparcos reduction", Astronomy and Astrophysics 474 (2): 653–664, doi:10.1051/0004-6361:20078357, Bibcode2007A&A...474..653V. 
  3. 3,0 3,1 Wielen, R. et al. (1999), "Sixth Catalogue of Fundamental Stars (FK6). Part I. Basic fundamental stars with direct solutions", Veröff. Astron. Rechen-Inst. Heidelb (Astronomisches Rechen-Institut Heidelberg) 35 (35): 1, Bibcode1999VeARI..35....1W. 
  4. GCVS Query=eta Aql, General Catalogue of Variable Stars, Moskou, http://www.sai.msu.su/gcvs/cgi-bin/search.cgi?search=eta+Aql, besoek op 2010-11-24. 
  5. 5,0 5,1 Nicolet, B. (1978), "Photoelectric photometric Catalogue of homogeneous measurements in the UBV System", Astronomy and Astrophysics Supplement Series 34: 1–49, Bibcode1978A&AS...34....1N. 
  6. Nordgren, Tyler E. et al. (Desember 1999), "Stellar Angular Diameters of Late-Type Giants and Supergiants Measured with the Navy Prototype Optical Interferometer", The Astronomical Journal 118 (6): 3032–3038, doi:10.1086/301114, Bibcode1999AJ....118.3032N. 
  7. Luck, R.E.; Lambert, D.L. (Mei 1981), "The abundances of carbon, nitrogen, and oxygen in the atmospheres of Cepheid variables – Evidence for helium enrichment", Astrophysical Journal, Deel 1 245: 1018–1034, doi:10.1086/158879, Bibcode1981ApJ...245.1018L. 
  8. Basu, Baidyanath (2003), An Introduction to Astrophysics, PHI Learning Pvt. Ltd., p. 171, ISBN 81-203-1121-3, http://books.google.com/books?id=1w5f5Po4XV8C&pg=PA171 
  9. Wiktorowicz, Sloane J.; Matthews, Keith (December 2008), "A High-Precision Optical Polarimeter to Measure Inclinations of High-Mass X-Ray Binaries", The Publications of the Astronomical Society of the Pacific 120 (874): 1282–1297, doi:10.1086/595966, Bibcode2008PASP..120.1282W. 

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]

Koördinate: Sky map 19h 52m 28.36775s, +01° 00′ 20.3696″