Goue Ring van Rusland

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Die Kremlin van Rostof Weliki
'n Uitsig oor Soezdal
Alexander-klooster in Soezdal
Kamenka-rivierlandskap in Soezdal
Die Opstandingskerk in Kostroma. Dit is in 1652 voltooi en is 'n uitstekende voorbeeld van 17de eeuse Russiese kerkboukuns. Die kleurfoto is in 1910 geneem

Die Goue Ring van Rusland (Russies: Золото́е кольцо́ Zolotóje koltsó) is 'n ring van historiese stede en nedersettings wat in 'n uitgestrekte gebied noordoos van die Russiese hoofstad Moskou geleë is en as die politieke, kulturele en godsdienstige hartland van Rusland beskou word. Dit is tans een van die belangrikste toerismetrekpleisters en reisroetes in Rusland.

Daar bestaan geen konsensus oor die presiese grense van die streek nie; dit mag volgens verskillende kriteria 200 of 400 kilometer van die hoofstad af getrek word. So mag nedersettings langs die boloop van die Wolgarivier ook as deel van die Wolgastreek beskryf word.

Die Goue Ring se kerngebied behels Oud-Russiese nedersettings soos Soezdal, Oeglitsj, Rostof Weliki, Sergijef Possad, Wladimir, Kostroma en Preslawl-Zalesski met Middeleeuse versterkings wat vanaf die 9de en 10de eeu as oostelike bolwerke van die Oos-Slawiese Ryk van Kiëf-Roes ontstaan het, en beduidende kerkgeboue, waaronder 50 kloosters en 140 kerke en katedrale. Die meeste stede binne die Goue Ring het hul Middeleeuse stadskarakter bewaar, en hul stadsprofiele word steeds deur die kloktorings van Russies-Ortodokse katedrale oorheers. Danksy die gematigde klimaat - gemiddelde temperature is rofweg slegs sowat twee graad laer as in Moskou - is die Goue Ring ook 'n belangrike landboustreek met kronkelende riviere en klein dorpies - die ikoniese plattelandse Rusland met saggies golwende heuwels wat onsterflik gemaak is in die werke van Russiese kunstenaars en skrywers. Adellike Moskouse elites het hier hul statige landhuise laat oprig.

Enkele van die nedersettings soos Jaroslawl (die grootste stad in die Goue Ring met 'n bevolking van meer as 600 000) en Wladimir het intussen tot middelgroot provinsiale sentra ontwikkel. Onder leiding van Moskou het die stede van die Goue Ring in die 13de eeu hulself teen die Mongoolse invallers verset wat Rusland uiteindelik sou verower en oorheers. Baie van die nedersettings was egter nog voor die stigting van Moskou belangrike handelsplekke, wêreldlike en godsdienstige sentra, en hul argitektoniese monumente is dikwels beter bewaar as historiese geboue in ander streke van Rusland - waar sewentig jaar van sosialistiese heerskappy en ateïsme veral in die Stalinistiese tydperk met die sloping van godsdienstige geboue en die vernietiging van kerklike kunsskatte gepaard gegaan het.

In teenstelling met ander kulturele sentra en toeristetrekpleisters in Rusland beskik die Goue Ring oor 'n goed ontwikkelde toerisme-infrastruktuur - onder meer omdat dit by Moskowiete gewild is wat hier hul naweekuitstappies onderneem. Die Goue Ring was daarnaas ook reeds in die Sowjet-tydperk 'n belangrike trekpleister vir buitelandse toeriste, alhoewel hulle nie toegelaat is om alle stede binne die ring te besoek nie - die nywerheidstad Iwanowo, wat halfpad tussen Soezdal en Kostroma geleë is, was vroeër 'n spergebied en dus nie toeganklik vir Westerse besoekers nie.

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]