Heijō Paleis

Historiese Monumente van Antieke Nara*
Unesco-wêrelderfenisterrein
Die gerestoureerde Suzakumon (hek) van die Heijo Paleis
Heijō Paleis Ligging van die Heijō Paleis Japan
Koördinate: 34°41′28″N 135°47′44″O
Lande	Japan
Tipe	Kultuur
Kriteria	ii, iii, iv, vi
Verwysings	870
Streek†	Asië
Inskripsiegeskiedenis
Inskripsie	1998  (22ste Sessie)
* Naam soos dit in die Wêrelderfenislys verskyn. † Streek soos deur Unesco geklassifiseer.

Heijō Paleis (平城宮, Heijō-kyū^?) in Nara, was die keiserlike paleis van Japan (710-784 n.C.) gedurende die grootste deel van die Nara-tydperk. Die oorblyfsel van die paleis en die omliggende gebied is in 1998 deur Unesco as wêrelderfenisgebied gelys saam met 'n aantal ander geboue en gebiede as die "Historiese Monumente van Antieke Nara".

Ná Keiserin Genmei se bestyging van die Keiserlike Troon in 707 het heelwat bespreking plaasgevind oor die skuif van die paleis. 'n Jaar later is 'n edik uitgevaardig aangaande die besluit om die paleis na Nara te skuif. In 710 het die nuwe hoofstad amptelik oorgeneem, maar die voltooiing van die Paleis moes nog langer wag. (Geskryf as Heijō (平城) maar destyds as Nara uitgespreek het die gebied sy sinoniem Nanto (南都, "Suidelike Hoofstad") teenoor Kioto, die "Noordelike Hoofstad" eeue later bekom.)

Die stad en die paleisgronde was grootliks op Chang'an (die hedendaagse Xi'an), die hoofstad van die Chinese Keiserryk gedurende die Tang-dinastie op dieselfde stadium toe Nara die hoofstad van Japan was. Chang'an was op sy beurt weer, soos baie antieke Oos-Asiatiese stede, gegrond op 'n komplekse stelsel waarsêery, oortuigings en wette. Dit het die roosterstelsel van die straatuitleg bepaal sowel as die vereiste vir geestelike beskermende heiligdomme of tempels wat by besondere kardinale rigtings in die stad geplaas moes word.

Volgens die stelsel is die Paleis aan die noordelike punt geplaas op 'n lyn wat geloop het van Suzakustraat, die hoofdeurgang wat in 'n noord-suidelike rigting regdeur die middel van die stad geloop het. Die straat het by die Suzaku-mon geëindig en die res van die Paleisgeboue is dan noord van die hek gebou. Die hoofgeboue van die paleiskompleks was die Daigoku-den, waar regeringsaangeleenthede uitgevoer is, die Chōdō-in waar formele seremonies gehou is, die Dairi, die keiser se woning, en kantore vir verskeie administratiewe agentskappe. Die fondamente van die geboue is steeds sigbaar op die terrein.

Toe die hoofstad na Heian-kyō (vandag Kioto) geskuif is, is Nara se keiserlike paleis eenvoudig verlaat en aan die elemente oorgelaat. Oor die eeue heen het die geboue agteruitgegaan tot daar teen die begin van die Kamakura-tydperk in die laat 12de eeu byna niks meer bokant die grond behoue gebly het nie. Die dele onder die grond het egter behoue gebly en is deur moderne argeoloë herontdek.

Hoewel die terrein reeds in 1952 aangewys is as Spesiale Historiese Terrein deur die Agentskap vir Kulturele Sake duur argeologiese uitgrawings steeds voort. Die Suzaku-mon en Tou-in Tuin is gerestoureer en in 1998 vir die publiek oopgestel. Verder is daar in 2001 met restourasie van die eerste Daigoku-den begin.

Eksterne skakels

• Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Heijō Paleis.
• (en) (fr) Amptelike Unesco-bladsy