Jaco Bouwer

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Jaco Bouwer
Geboorte 1973
Pretoria
Nasionaliteit Suid-Afrika
Beroep(e) Verhoog-regisseur, dramaturg
Webwerf jacobouwer.com

Jaco Bouwer (1973-) is ’n akteur, dramaregisseur en dramaturg. Hy was 'n lid van die voormalige Rys, Vleis en Aartappels-geselskap en is al talle kere vir sy regie bekroon. Sy produksies sluit in Na-aap, Nicola Hanekom se Trippie, Tertius Kapp se Rooiland, Saartjie Botha se Altyd Jonker en Balbesit, Willem Anker se Skrapnel, Sara Kane se Smag (vertaal deur Willem Anker) en Marius von Mayenburg se Teer (vertaal deur Saartjie Botha). Hy het ook die regie van die KykNET-reeks Die Boland Moorde behartig.[1]

Lewe en werk[wysig | wysig bron]

Jaco Bouwer is in 1973 gebore en word groot in Pretoria. Na skool studeer hy verder aan die Universiteit van Stellenbosch. In sy eerstejaar studeer hy ingenieurswese, maar slaan dan oor na die kunste, waar hy later in drama spesialiseer en ’n B.A. Honneursgraad in regie verwerf. Hierna studeer hy vir ’n meestersgraad in drama aan die Das Arts van die Amsterdamse Skool van die Kunste. Saam met Saartjie Botha en Marthinus Basson stig hy in 2001 die teatermaatskappy Vleis, Rys en Aartappels. Hoewel hy veral naam maak as regisseur, tree hy self as akteur op in verskeie rolle, wat insluit “Aars!”, “Tango del Fuego” en “Mamma Medea”. Sy produksies as regisseur sluit in “Spanner”, “Untitled 1 en 2”, “Altyd Jonker”, “Smag”, “Saad”, “Skrapnel”, “Lig”, “Rooiland”, “Verkeer”, “’n Ander tongval”, “Trippie”, “Na-aap”, “Balbesit” en “Samsa-masjien”. Saartjie Botha se drama “Balbesit” verwerk hy in ’n rolprent, waarvan hy ook die regie behartig, terwyl hy Eben Venter se roman “Santa Gamka” in ’n toneelstuk verwerk en ook die regie van die opvoering daarvan by KKNK van 2015 onderneem. Verder verwerk hy ook onder andere Franz Kafka se “A report to an academy” om as “Na-aap” by kunstefeeste en elders opgevoer te word.Hy ontvang verskeie toekennings vir sy regie van dramas. In 2002 wen hy die Rosalie van de Gucht-prys as beste nuwe regisseur. In 2003 ontvang hy die Fleur du Cap-toekenning vir sy regie van Saartjie Botha se drama “Spanner”. “Altyd Jonker” verower in 2007 drie Kanna-toekennings sowel as die Fleur du Cap-toekenning vir beste regisseur. “Smag” van Sarah Kane verower in 2009 Fleur du Cap-toekennings vir beste regie en vir beste beligtingontwerp, asook ’n Kanna -toekenning. In 2009 ontvang hy vir sy regie van “Skrapnel” van Willem Anker die Beeld Plus Aartvark-prys wat by Aardklop vir grensverskuiwende werk toegeken word  en in 2013 word hy vir sy regie van “Trippie” van Nicola Hanekom benoem vir ’n Fiësta-toekenning as beste regisseur. In 2014 wen hy die KKNK se prys vir beste regisseur vir “Samsa-masjien” van Willem Anker. Sy regie van “Santa Gamka” word in 2015 benoem vir ’n Fiësta-toekenning.

Skryfwerk[wysig | wysig bron]

Sy drama “Power” word in 2008 in Nederland opgevoer. Dit is ’n kort, eksperimentele stuk met ’n mengsel van dans, beweging, toneelspel en improvisasie, waarin hy magspeletjies tussen gesinslede en geliefdes ondersoek. “Lig” debuteer in 2011 by die Aardklop Kunstefees op Potchefstroom. Hierdie drama stel oortuiginge rondom die wetenskap, filosofie en teater naas mekaar. Hiermee wen hy die Beeld-Aartvarkprys vir grensverskuiwende werk by Aardklop. “Buite blaf die honde swart” debuteer in 2015 by die Klein Karoo Nasionale Kunstefees (KKNK) op Oudtshoorn.

Eerbewyse[wysig | wysig bron]

In 2008 ontvang hy die Standard Bank Jong Kunstenaar-toekenning vir drama. Die Klein Karoo Nasionale Kunstefees vereer hom in 2014 met die Kuns Onbeperk-prys vir vernuwende denke as erkenning vir sy werk wat op ’n deurlopende manier bydra tot vernuwing en grensverskuiwing.

Bronnelys[wysig | wysig bron]

Tydskrifte en koerante[wysig | wysig bron]

  • Bouwer, Anna-Retha “Aartvark-wenner Bouwer vir ‘grensverskuiwende werk’ beloon” “Beeld” 3 Oktober 2009
  • Steinmair, Deborah “Soort van, amper, kind of, I mean, ek dink half, ek weet nie, f*k ek praat van die punt af “By” 1 Oktober 2011

Internet[wysig | wysig bron]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8