Klassieke orde

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
’n Illustrasie van die vyf argitektuurordes. Bo is die Toskaanse en die Doriese orde; in die middel twee weergawes van die Ioniese orde; onder die Korintiese en die Komposiete orde (Encyclopédie, vol. 18).

Die Klassieke ordes is die klassieke argitektuurstyle wat elk onderskei word deur sy spesifieke voorkoms en verhoudings tussen elemente; hulle word veral uitgeken aan die soort pilare wat gebruik is. Die drie klassieke ordes – die Doriese, Ioniese en Korintiese orde – het in Griekeland ontstaan. Hierby het die Romeine die Toskaanse orde (eenvoudiger as die Doriese orde) en die Komposiete-orde (meer ornamenteel as die Korintiese orde) gevoeg – laasgenoemde twee word egter nie as kanonieke ordes, dus amptelik as klassieke ordes, beskou nie.

Die elemente van die ordes was struktureel noodsaaklik in die Griekse argitektuur, want boumeesters het eers in die laat periode begin om boë te gebruik. In die Romeinse argitektuur, waar boë dikwels oorheersend was, het die ordes toenemend bloot dekoratief geraak. Pilare het kleiner geword en later is net muurpilare gebruik.

Ordes[wysig | wysig bron]

Kanonieke ordes:

  • Doriese orde
  • Ioniese orde
  • Korintiese orde

Ander ordes:

  • Toskaanse orde
  • Komposiete orde

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]