Konstante van Planck

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Die konstante van Planck, aangedui met h, is ’n natuurkundige konstante wat in alle vergelykings van kwantummeganika voorkom. Dit is genoem na die natuurkundige Max Planck, wat die konstante in 1900 ingevoer het by sy verklaring van die straling van swartstralers. Die konstante het die waarde:[1]

Dikwels word ook die gereduseerde konstante van Planck gebruik:

Die konstante van Planck h is ingevoer vir die verband tussen frekwensie ν (Griekse nu) en energie E vir ’n ligkwantum (foton) volgens:

Hersiening van SI in November 2018[wysig | wysig bron]

Met die hersiening van SI op 16 November 2018 sal die waarde van die konstant van Planck vanaf 19 Mei 2019 vasgestel sal word met 'n waarde van presies

Terselfdetyd sal die huidige definisie van die kilogram geskraap word en dit sal bereken word met gebruik van die definisie van die sekonde, die meter en die konstant van Planck.[2]

Verwysings[wysig | wysig bron]