Labiodentaal

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Labiodentaal

Labiodentaal verwys in die fonetiek die vorming van 'n konsonantklank waar klank door die onderlip (Latyn labium) met die botande (Latyn stam dent-) kontak het. Afhangende van die druk waarmee dit gedoen word, die plek wat die tande op die lip inneem, bykomende kromming van die lippe en die mate van deurlating van lug, sal die geproduseerde klank dan gaan van /w/ na /v/.

Die resultaat kan ook 'n skerp /f/ wees, maar dit staan los van die labiodentale karakter: /v/ en /f/ is beide labiodentale, en die verskille word in die stembande gegenereer.