Gaan na inhoud

Lost in Translation

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie

Lost in Translation is 'n 2003 romantiese komedie-dramafilm geskryf en geregisseer deur Sofia Coppola. Bill Murray vertolk Bob Harris, 'n vervaagde Amerikaanse filmster wat 'n middeljarekrisis ervaar wanneer hy na Tokio reis om 'n whiskyadvertensie te maak. Daar raak hy bevriend met 'n ander vervreemde Amerikaner genaamd Charlotte, 'n jong vrou en onlangse kollege-gegradueerde, gespeel deur Scarlett Johansson.

Die film ondersoek temas van vervreemding en ontkoppeling teen 'n agtergrond van kulturele verplasing in Japan. Verdere ontleding deur kritici en geleerdes het gefokus op die film se uittarting van hoofstroom narratiewe konvensies en sy atipiese uitbeelding van romanse.[1][2][3]

Kenmerke

[wysig | wysig bron]

Lost in Translation het $4 miljoen gekos om te maak en wêreldwyd byna $120 miljoen verdien. Die film het ook verskeie pryse gewen. Die film is genomineer vir vier Oscars, vir beste draaiboek, beste akteur (Bill Murray), beste regisseur en beste rolprent. Sofia Coppola het uiteindelik 'n Oscar vir die beste draaiboek gewen. Baie kritici was beïndruk deur die film se minimalisme: 'n eenvoudige lineêre storie, minimale dialoog en minimale storievertelling. Die dromerige ontwerp, oorspronklike musiek en goeie kamerawerk was ook 'n groot pluspunt. Die opnames vir die film het minder as 'n maand geduur.

Ten spyte van die baie positiewe erkenning, was daar kontroversie rondom die film. Coppola beeld die Japannese verbruikersgemeenskap op 'n taamlik onsubtiele manier uit. Byna geen Japannese in die film praat Engels nie en dit lyk of hulle niks anders doen as om rekenaarspeletjies te speel, ontspanningskroeë te besoek, karaoke te sing en te stry nie.

Baie Japannese het nie van dele in die film gehou nie. Hulle het gedink die film is sleg vir die beeld van hul land of selfs rassisties.

Storie

[wysig | wysig bron]

Bob Harris (Bill Murray) en Charlotte (Scarlett Johansson) is twee Amerikaners wat vir 'n ruk in Tokio woon. Bob is 'n terugkerende filmster wat in die stad is om in 'n advertensie te speel. Hy is getroud en het kinders, maar moet hulle vir 'n paar dae los om die advertensie te maak. Die jong Charlotte sukkel agter haar man aan, 'n werkverslaafde fotograaf (Giovanni Ribisi). Wanneer albei van hulle nie kan slaap nie, loop Bob en Charlotte mekaar een aand in die hotelkroeg raak. 'n Verrassende vriendskap groei uit hierdie toevallige ontmoeting.

Lost in Translation is 'n film oor die eensaamheid van twee karakters wat deur 'n ontsaglike, chaotiese stad dwaal, wie se taal hulle nie kan praat nie en die kultuur nie verstaan nie. Dit is net omdat hulle wel mekaar se taal praat dat hulle vriende word, hoewel hulle heeltemal verskillend van karakter is. Hulle het mekaar nodig om struktuur in hul lewens te kry. Charlotte en Bob delf in Tokio se naglewe. Hulle het 'n paar skreeusnaakse ontmoetings en kry uiteindelik 'n nuwe geloof in die moontlikhede van hul albei se lewens. Alhoewel die film aanhou om die spanning op te bou, kom dit nooit tot 'n verhouding tussen die twee nie.

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. "Interpreter's notes". The Japan Times. 14 April 2004. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 Januarie 2019. Besoek op 8 Augustus 2020.
  2. "Lost in Translation". British Board of Film Classification. Besoek op 15 Mei 2020. Note: Select the "Details" and "Feature" tabs.
  3. cite web |url=https://catalog.afi.com/Catalog/MovieDetailsPrintView/54274 |title=Lost in Translation (2003) |publisher=American Film Institute |access-date=8 Junie 2020 |archive-url=https://web.archive.org/web/20200705032204/https://catalog.afi.com/Catalog/MovieDetailsPrintView/54274 |archive-date=5 Julie 2020 |url-status=live