Magiese getal

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Isotope en magiese getalle

'n Magiese getal is wat protone of neutrone in 'n atoomkern betref een van die getalle 2, 8, 20, 28, 50, 82 en 126.

Die struktuur en binding in 'n atoomkern word bepaal deur die orbitale wat die neutrone en protone in die kern kan vul en kerne wat 'n magiese aantal neutrone of protone het, het gewoonlik 'n groter stabiliteit en 'n sferiese simmetrie. Dit beteken ook dat hulle kerne 'n kernspin I=0 besit met positiewe pariteit. Magiese nukliede is dikwels volop omdat hulle maklik in die nukleosintese gevorm word. Isotope soos kalsium-40 (p=20;n=20) en kalsium-48 (p=20;n=28) word dubbelmagies genoem. 'n Magiese aantal protone en/of neutrone verseker nogtans geen stabiliteit nie. Die verhouding tussen p en n moet ook ewewigtig wees. 'n Nuklied soos suurstof-24 is dubbelmagies maar dit het twee keer so veel neutrone as protone en is uiters radio-aktief. [1]

Verwysings[wysig | wysig bron]