Mangel

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Vergrote mangels

Die mangels is die area van die limfweefsel aan beide kante van die menslike keel. 'n Infeksie van die mangels word mangelontsteking genoem. In die algemeen word met "mangels" die palatiese mangels wat aan die agterkant van die keel gesien kan word, bedoel.

Adenoïede (neusmangels) is 'n massa limfkliere wat agter die nasale kanaal en aan die bo-kant van die keel geleë is.

Vergrote mangels[wysig | wysig bron]

Mangels wat vergroot is, is nie noodwendig ontsteek nie. Blote vergroting is selfde of ooit rede tot verwydering (tonselektomie). Trouens, dit is juis besig om doeltreffend te funksioneer en daarom swel dit op soos enige klier wat aktief 'n infeksie beveg.

Die wit, kaasagtige materiaal wat soms in die voue van mangels is, word soms aangesien vir etter of chroniese ontsteking. Dit is egter normale afskeiding van die mangel en skadeloos. Dit is dus ook geen rede vir verwydering nie.

Waldeyer se ring[wysig | wysig bron]

Die mangels, adenoïede en 'n aantal kleiner limfkliere aan die basis van die tong, vorm Waldeyer se ring. Dit is 'n ring van beskermende weefsel wat as te ware wag staan voor die keelopening wat na die sensitiewe interne stelsels van die mens lei.

Sien ook[wysig | wysig bron]

Bronnelys[wysig | wysig bron]