NG gemeente Paardekop

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Ds. H.J. Moolman.
Ds. D.J.H. van den Berg.
Ds. G.J.V. Bell, leraar van 1944 tot 1946.
Ds. J.N. Botha, leraar van 1947 tot 1950 en daarna tot sy aftrede in 1976 van die NG gemeente Fordsburg.

Die NG gemeente Paardekop is ’n gemeente in die Nederduitse Gereformeerde Kerk se Oostelike Sinode met sy middelpunt op die dorpie Perdekop.

Stigting[wysig | wysig bron]

Die gemeente is geleë tussen die dorpe Standerton en Volksrust waarvan dit op 16 April 1921 saam met 'n deel van Amersfoort afgestig is. Die hoeksteenlegging van die kerksaal is die volgende jaar deur ds. J.I. de Wet van Volksrust waargeneem. Die gemeente sou hulle eerste pastoriepaar ontvang in die persone van ds. en mev. G.C. van Schouwenburg, wat van die moedergemeente Standerton gekom het.

Maer jare[wysig | wysig bron]

Heel by die aanvang is 'n stuk grond aangekoop met die oog om 'n dorp daarop aan te lê, maar in dieselfde tyd is daar aansoek uit 'n ander oord gedoen om 'n dorp op die aangrensende gebied uit te gee. Op aandrang van die provinsiale owerheid is die dorp gesamentlik deur die Kerk en die sakemanne uitgegee. Die opdraande stryd het begin toe laasgenoemde deur die Kerk uitgekoop is vir die som van £10 000. Die depressie van 1922 tot '23 het sake uiters bemoeilik. Die geld wat moes inkom met die verkoping van erwe het uitgebly. Daar was geen herstel toe die volgende maer jare van 1929 tot '34 aangebreek het nie. Daar was sterk sprake van om “die kerk te laat bankrot gaan". In die haglikste jare van 1930 tot '31, toe die gemeente gebuk gegaan het onder 'n neerdrukkende skuldelas, was die dankoffers die skamele bedrae van £399 en £496.

Verskillende poginge is aangewend om die erwe te verkoop om die skuld af te bring, en het getroue lidmate geen opoffering te hoog geag nie. Duisende ponde uitstaande op verkoopte erwe, sowel as £4000 “beloofde gelde", moes afgeskryf word. Alleen nadat drie keer in ses jaar se tyd onder die selfopofferende en bekwame leiding van ds. H.J. Moolman, wat nóg sy kragte, tyd of geld ontsien het, 'n insameling van 3 persent van alle lidmate se vee, 5 persent van graanoeste en salarisse gehou is, kon ons in 1942 'n batige saldo van £436 aanwys. Die bydraes was per lidmaat lank die hoogste in die Ring van Heidelberg.

Enkele leraars[wysig | wysig bron]

  • George Johannes Viljoen Bell, 1944 – 1946
  • Johannes Nicolaas Botha, 1947 – 1950

Kerkbou[wysig | wysig bron]

Lidmate het toe begin praat van kerkbou, 'n ideaal wat omstreeks 1952 verwesenlik is deur die heelhartige samewerking van die gemeente wat nie weer deur skuld gedruk wil word en is daar reeds drie manne wat elkeen £1 000 bygedra het, terwyl ander dieselfde weg opgaan. So kon die gemeente in die jaar 1952 hul Godsgebou in gebruik neem, wat nagenoeg £30 000 sal beloop het en, met die seën daarby, sonder skuld ingewy kon word.

Bronne[wysig | wysig bron]