Panseksualiteit

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Die panseksuele pride-vlag.

Panseksualiteit kan beskou word as ’n seksuele oriëntasie op sy eie of as ’n tak van biseksualiteit, en dui op ’n alternatiewe seksuele identiteit.[1][2][3]

Beskrywing[wysig | wysig bron]

Die simbool van panseksualiteit.

Omdat panseksuele mense ’n verhouding met ander kan aanknoop wat hulle nie in die streng sin as man of vrou identifiseer nie, verwerp hulle die tweeledige indeling van geslagte.[1][4] Dit word dus beskou as ’n inklusiewer term as "biseksueel".[5][6] Die mate waarin die term "biseksueel" inklusief is in vergelyking met die term "panseksueel", is ’n kwessie van debatvoering in die LGBT-gemeenskap, veral onder biseksuele.[6]

Etimologie[wysig | wysig bron]

Panseksualiteit word soms ook "omniseksualiteit" genoem.[7][6][8] Die voorvoegsel "pan-" kom van die Antieke Griekse woord vir "alles", πᾶν, terwyl "omni-" kom van die Latynse woord vir alles, omnis. Die woord "panseksueel" is sover bekend in 1917 die eerste keer gebruik, en dui op die idee "dat die seksinstink die belangrikste rol speel in alle menslike aktiwiteit, geestelik en fisiek",[5][9] ’n aanhaling wat aan Sigmund Freud toegeskryf word.[5][9]

Die letterlike betekenis van "biseksueel" is aantrekking tot die twee geslagte ("bi-" beteken "twee") of twee genders, mans en vroue.[5][6][10] Daarteenoor sluit panseksualiteit ook interseks, transgender of ander mense in.[1][5][6]

Poliseksualiteit[wysig | wysig bron]

Poliseksualiteit is al beskryf as "omsluitend of gekenmerk deur baie verskillende soorte seksualiteit",[11] en as seksuele aantrekking tot baie, maar nie alle, genders.[12]:281-287 Baie mense gebruik dit in die plek van "biseksualiteit".[13]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. 1,0 1,1 1,2 Sex and Society. 2. Singapoer: Marshall Cavendish. 2010. p. 593. ISBN 978-0-7614-7907-9. Besoek op 28 Julie 2013.
  2. Firestein, Beth A. (2007). Becoming Visible: Counseling Bisexuals Across the Lifespan. New York City: Columbia University Press. p. 9. ISBN 978-0-231-13724-9. Besoek op 28 Julie 2013.
  3. Sherwood Thompson (2014). Encyclopedia of Diversity and Social Justice. Rowman & Littlefield. p. 98. ISBN 978-1442216068.
  4. Soble, Alan (2006). "Bisexuality". Sex from Plato to Paglia: a philosophical encyclopedia. 1. Santa Barbara, California: Greenwood Publishing Group. p. 115. ISBN 978-0-313-32686-8. Besoek op 28 Februarie 2011.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 "Bi, gay, pansexual: What do I call myself?". Go Ask Alice!. 26 Februarie 2015. Besoek op 3 Oktober 2012.
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 Eisner, Shiri (2013). Bi: Notes for a Bisexual Revolution. New York City: Seal Press. pp. 27–31. ISBN 978-1580054751. Besoek op 14 April 2014.
  7. The American Heritage Dictionary of the English Language – 4de uitg. Besoek op 9 Februarie 2007, by Dictionary.com
  8. McAllum, Mary-Anne (2017). Young Bisexual Women's Experiences in Secondary Schools (in Engels). Routledge. p. 2034. ISBN 978-1-351-79682-8.
  9. 9,0 9,1 "Online Etymology Dictionary".. URL besoek op 20 Junie 2012. 
  10. "GLAAD Media Reference Guide". Gay & Lesbian Alliance Against Defamation. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 Januarie 2011. Besoek op 14 Maart 2012.
  11. John Simpson (red.) (2009). Oxford English Dictionary, Oxford University Press, VSA, ISBN 9780199563838
  12. Board, Mykel. "Pimple No More." In Tucker, Naomi S. (red.) Bisexual Politics: Theories, Queries, and Visions. Routledge, ISBN 9781560238690
  13. Garnets, Linda; Kimmel, Douglas C. (2003). Psychological Perspectives on Lesbian, Gay, and Bisexual Experiences. Columbia University Press, ISBN 9780231124133

Skakels[wysig | wysig bron]