Pekel

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Pekel is 'n oplossing van baie sout in water. Die konsentrasie kan wissel maar kan tot versadiging reik.

Etimologie[wysig | wysig bron]

Die woord pekel is beperk tot Nederduits, Nederlands en Afrikaans. Engels het dit as pickle geleen en Duits as pökeln. Die oudste optekening is uit Middelnederduits en verder is die herkoms nie bekend nie. Daar is Duitse woordeboeke wat verband soek met die die Nederlandse visser Willem Beukelszoon uit Biervliet in die tweede helfte van die 14de eeu wat 'n metode bedink het om haringvis skoon te maak en met sout in te maak. [1]

Natuurlike voorkoms[wysig | wysig bron]

In soutmere wat aan groot verdamping blootstaan word natuurlike pekel gevorm. 'n Bekende voël wat in hierdie ekstreme omstandighede voorkom is die flamink.

Op ander planete kan dit ook voorkom. Die dwergplaneet Ceres het waarskynlik 'n ondergrondse pekeloseaan en op Mars is ook water met hoë konsentrasie soute, veral chlorate waargeneem.

Aanwending[wysig | wysig bron]

Pekel word deur die mens aangewend om kos teen bederf te behoed en om kaas te vervaardig. 'n Ander aanwending is om ys op paaie te bestry as dit in die winter baie koud is en daar kapok val.

Verwysings[wysig | wysig bron]