Pompopgaarskema

'n Pompopgaarskema is 'n tipe hidroëlektriese kragopwekkingsmetode wat gebruik word deur sekere kragnetwerke vir die stoor van oormaat elektriese krag gedurende lae aanvraagperiodes. Hierdie metode stoor energie in die vorm van water, gepomp vanaf 'n laer na 'n hoër ligging.

Voor- en nadele

Pompopgaarskemas is netto verbruikers van elektrisiteit, dit wil sê dit gebruik meer elektrisiteit om die water na bo te pomp as wat dit elektrisiteit opwek. Maar netoperateurs het nog altyd gesukkel om vraag en aanbod van elektrisiteit te balanseer omdat albei geneig is om te wissel maar dikwels op verskillende maniere. En elektrisiteit is nie maklik om te stoor nie. Die koms van hernubare maar wisselvallige bronne soos son en wind het hierdie probleem vererger. Pompopgaarskemas is 'n vorm van berging van skoon energie wat ideaal is vir elektrisiteitsnetwerke wat afhanklik is van son- en windkrag. Die tegnologie absorbeer surplusenergie in tye van lae aanvraag en stel dit vry wanneer die vraag hoog is.^[1] Bv. daar is baie sonskyn gedurende die dag maar nie in die aand wanneer elektrisiteit benodig word nie.

Die groot voordeel is dat energie oor langer tydperke gestoor kan word. Die nadeel van hierdie bergingsmetode is dat hierdie installasies baie plek vereis en dat geskikte plekke skaars is.

Batterye as alternatief

Vanaf ongeveer 2023 het batterygebaseerde berging ekonomies en tegnies haalbaar geword, veral na die bekendstelling van batterye gebaseer op litiumysterfosfaat. Hulle kan hul energie slegs oor 'n tydskaal van ure of dae behou. Maar dit is voldoende om goedkoop elektrisiteit te stoor in tye van oorvloed en dit te verkoop in tye van hoë aanvraag. Maatskappye wat dit winsgewend doen, kan byvoorbeeld in Texas gevind word.^[2]