Rekenaarlinguistiek

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek

Rekenaarlinguistiek is 'n interdissiplinêre veld gemoeid met die statistiese of reëlgebaseerde modellering van natuurlike taal vanuit 'n rekenaarmatige perspektief.

Rekenaarlinguistiek verwys na die veld waar, gewoonlik, rekenaarwetenskaplikes spesialiseer in die toepassing van rekenaars in die verwerking van 'n natuurlike taal. Rekenaarlinguiste werk dikwels in interdissiplinêre groepe, wat taalkundiges (spesifiek opgelei in die taalkunde), taalkenners (persone met 'n sekere vlak van beheersing in die tale wat relevant is vir 'n gegewe projek) en rekenaarwetenskaplikes insluit. Oor die algemeen maak die rekenaarlinguistiek staat op, onder andere, die betrokkenheid van taalkundiges, rekenaarwetenskaplikes, kenners van kunsmatige intelligensie, wiskundiges, logici, filosowe, kognitiewe wetenskaplikes, kognitiewe sielkundiges, psigolinguiste, antropoloë en neurowetenskaplikes.

Die rekenaarlinguistiek het teoretiese en toegepaste komponente, waar die teoretiese rekenaarlinguistiek kwessies in die teoretiese linguistiek en kognitiewe wetenskap aanspreek, en waar die toegepaste rekenaarlinguistiek fokus op die praktiese uitkomste van die modellering van menslike taalgebruik.[1]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Hans Uszkoreit.