Rekeningkundige standaarde

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Rekeningkundige standaarde is 'n globale stel rekeningkundige tegnieke. Finansiële state wat deur 'n onderneming opgestel en aangebied word, word gewoonlik ooreenkomstig sekere rekeningkundige standaarde opgestel. Hierdie standaarde kan wêreldwyd aansienlik verskil en word gewoonlik onder die toesig van die rekeningkundige beroep in die betrokke land en reguleringsowerhede aldaar opgestel. Die beoordeling van finansiële transaksies tussen lande met verskillende rekeningkundige standaarde kan dus moeilik wees.

Publieke maatskappye waarvan die aandele op aandelebeurse verhandel word, is gewoonlik aan die strengste standaarde onderhewig. Klein en middelgrote ondernemings word dikwels toegelaat om meer vereenvoudigde standaarde toe te pas, dikwels aangevul met spesifieke openbaarmaking wat deur hul belanghebbendes, insluitende hulle aandeelhouers, vereis word. Rekeningkundige standaarde skryf die rekeningkundige verantwoording van sekere transaksies en gebeure in besonderhede voor, hoe dit in die finansiële state aangebied moet word en watter bykomende openbaarmakings vereis word.

Enkele belangrike elemente wat deur rekeningkundige standaarde gedek word, is onder meer: die identifisering van die verslagdoenende entiteit, kwessies rondom die lopende saak veronderstelling, aanduiding van monetêre eenhede en verslagdoeningstydperke.[1] Voorts word onder meer spesifieke voorskrifte gegee oor die rekeningkundige verantwoording van huurtranskasies, buitelandse valutatransaksies, finansiële instrumente en eiendom, aanleg en toerusting, om maar slegs enkele voorbeelde te noem.

Beperkings[wysig | wysig bron]

Rekeningkundige standaarde is grotendeels in die vroeë 21ste eeu opgestel of herskryf. Rekeningkundige onreëlmatighede by groot ondernemings soos Worldcom en Enron en Steinhoff illustreer dat, ondanks al hierdie pogings, wydverspreide bedrog steeds kan voorkom, en dat dit soms selfs nie deur die eksterne ouditeure ontdek word nie.

Voordele van rekeningkundige standaarde[wysig | wysig bron]

Die gebrek aan deursigtige rekeningkundige standaarde in sommige lande maak dit moeilik om in daardie lande sake te doen. Die Asiatiese finansiële ineenstorting in die laat 1990's word veral deels toegeskryf aan die gebrek aan gedetailleerde rekeningkundige standaarde. Reuse-ondernemings in sommige Asiatiese lande kon hul minderwaardige rekeningkundige standaarde gebruik om groot bedrae aan skuld en verliese te verdoesel, waardeur uiteindelik die hele streek in 'n finansiële krisis beland het.

Eenvormige rekeningkundige standaarde regoor die wêreld[wysig | wysig bron]

Hierdie standaarde word in geheel of in 'n groot mate deur baie lande, ook in Suid-Afrika, aanvaar. In die VSA is dit vir buitelandse ondernemings toelaatbaar om in hierdie formaat verslag te doen.

Rekeningkundige standaarde volgens land

Globale standaardisering en IFRS[wysig | wysig bron]

Baie lande gebruik reeds die Internasionale Finansiële Verslagdoeningstandaarde (IFRS) wat deur die International Accounting Standards Board (IASB) uitgereik word. In sommige lande word plaaslike rekeningkundige standaarde vir sekere maatskappye gebruik, maar genoteerde en groot maatskappye moet dikwels aan IFRS voldoen. In laasgenoemde geval is finansiële verslae dus internasionaal vergelykbaar.

In die EU word daar sedert 2005 van alle genoteerde maatskappye en maatskappygroepe verwag om IFRS te gebruik, in Kanada sedert 2009,[2] in Taiwan sedert 2013,[3] terwyl ander lande plaaslike weergawes toepas.[4] [5]

Hoewel die SEC in die Verenigde State 'n verklaring van volgehoue ondersteuning vir 'n enkele stel wêreldwye aanvaarde rekeningkundige standaarde van hoë gehalte uitgereik het waarin erken word dat IFRS die beste middel is is om hierdie rol te vervul, is vordering hier minder duidelik. [6] [7]

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. WiseGeek. "What are the Generally Accepted Accounting Principles?". WiseGeek. Besoek op 9 February 2017.
  2. "AcSB Confirms Changeover Date to IFRSs". Canadian Institute of Chartered Accountants. 13 February 2008. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 7 September 2009. Besoek op 8 August 2009.
  3. "IFRS accounting measures to take effect for all listed companies in Taiwan in 2013" Geargiveer 5 April 2017 op Wayback Machine, Ted Chen, The China Post, January 1, 2013
  4. "New Zealand International Financial Reporting Standards 2007-2014"
  5. "Financial reporting framework in Australia", Deloitte
  6. "IFRS: Current situation and next steps", pwc.com
  7. "New mechanisms eyed by FASB, IASB in long march toward global comparability", Ken Tysiac January 10, 2013, journalofaccountancy.com

Verdere leeswerk[wysig | wysig bron]

  • Meeks, Geoff en GM Peter Swann. "Accounting standards and the economics of standards." Accounting and Business Research 39.3 (2009): 191-210m

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]