Ritssluiter

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Ritssluiter

Die ritssluiter, soms rits genoem, is 'n sluitmiddel aan klere, tasse en ander houers en is reeds in 1891 deur die Amerikaner W. Judson uitgevind. Die ritssluiter het in baie gevalle ander vasmaakmiddels, soos die hakie en ogie, knoop en knoopsgat, ensovoorts, vervang.

Die ritssluiter is vir die eerste keer in 1893 in Chicago op die World Columbian Exposition deur Whitcomb L. Judson bekend gestel. Dit het toe uit 'n reeks hakies en ogies bestaan wat met 'n sluitertjie gesluit of ontsluit is. Gideon Sundback, 'n Sweedse ingenieur, het in omstreeks 1912 die Amerikaanse ontwerp verbeter deur die hakies en ogies deur metaaltandjies te vervang. Die ritssluiter het toe uit 2 bande bestaan met 'n ry metaaltandjies aan elk, wat deur middel van 'n skuif in- en uitmekaargedruk kon word.

Reeds in 1917 het die Amerikaanse vloot sy bemanning met windbestande vliegpakke met ritssluiters uitgerus. In 1924 is die metaalritssluiter deur die Switser Winterhalter tot sy huidige vorm verbeter. Laat in die twintigerjare en gedurende die vroeë dertigerjare van hierdie eeu het die ritssluiter deel geword van mans- en damesklere in die algemeen. 'n Nabootsing van die metaalritssluiter word vandag op groot skaal van nylon gemaak, en die ritssluiter word tans meer as ooit in kledingstukke en skoene gebruik.

Ritssluiters vir tegniese doeleindes is mettertyd ook ontwikkel, onder meer vir gas- en waterdigte afsluitings. Dit word byvoorbeeld ook as afdigting in die plastiekvoerings in die olieruime van tenkskepe gebruik.

Bronnelys[wysig | wysig bron]