Rotskomeet

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

’n Rotskomeet is ’n seldsame soort hemelliggaam wat die eienskappe van beide ’n komeet en ’n asteroïde toon, hoofsaaklik omdat ontgassingsmateriaal meestal uit stukkies rots bestaan.

Die oorsaak van ’n rotskomeet se ontgassing stem ooreen met hoe modder op die bodem van ’n droë meer kraak.

Rotskomete, in teenstelling met ander komete waarvan die ontgassingsmateriaal meestal ys is, het ’n kern van hoofsaaklik rots. Dieselfde gebeur as met modder op die bodem van ’n droë meer wat kraak en klein stukkies los grond vorm.[1]

Rotskomete is skaars omdat ’n rotsliggaam baie na aan die Son moet kom – naby genoeg vir die soliede grond om te kraak en sodat daar genoeg energie kan wees om los stukkies van die liggaam te laat afbreek.

Voorbeeld[wysig | wysig bron]

Die enigste bekende rotskomeet is 3200 Phaethon, wat ’n perihelium (naaste punt aan die Son) het nader as enige ander asteroïde wat ’n naam het (0,14 AE). Dit word soms helderder, wat dui op ontgassing, en stof wat afgeskei word, is al waargeneem.[2][3]

Sommige asteroïdes sonder name kom nader aan die Son as 3200 Phaethon, maar ontgassing is nog nie by een van hulle gesien nie. Omdat hulle nog nie fyn waargeneem is nie, is dit onbekend of ontgassing wel plaasvind.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. Sutherland, Paul (10 September 2013). "Why an asteroid is crumbling into meteor dust". Skymania. Besoek op 7 Februarie 2014.
  2. Jewitt, David; Li, Jing; Agarwal, Jessica (17 Junie 2013). "The Dust Tail of Asteroid (3200) Phaethon". arXiv.org. pp. 2–3. Besoek op 8 February 2014.
  3. Jewitt, David; Jing Li (14 September 2010). "Activity in Geminid Parent (3200) Phaethon". arXiv. Besoek op 8 Februarie 2014.