Sentrifugale pomp

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Spring na: navigasie, soek
Deursnit van 'n enkelstadium sentrifugale pomp met byskrifte

'n Sentrifugale pomp is 'n pomp wat 'n roterende stuwer gebruik om die snelheid van 'n vloeistof te verhoog. Sentrifugale pompe word gewoonlik gebruik om vloeistowwe deur 'n pypstelsel te verplaas. Die vloeistof gaan die stuwer binne naby aan die roterende as en word dan deur die stuwer radiaal na buite versnel in 'n uitstroombuis in waar dit die afstroompypwerk binnegaan.

Geskiedenis[wysig]

Die vroegste benaderde voorbeeld van 'n sentrifugale pomp is so vroeg as 1475 aangeteken in 'n verhandeling deur die Italiaanse Renaissance ingenieur, Francesco di Giorgio Martini[1] Ware sentrifugale pompe het egter eers in die laat 1600's hul verskyning begin maak toe Denis Papin een gebou het met reguit lemme gebou het. Die geboë stuwerlem is deur die Britse uitvinder John Appold in 1851 bekendgestel.

Werking[wysig]

'n Sentrifugale pomp werk op die beginsel van die omsetting van kinetiese energie van 'n vloeier na statiese druk. Hierdie aksie word deur die Bernoulli beginsel beskryf. Die draaibeweging van die pompstuwer versnel die vloeistof vandat dit die stuwer se oog binnegaan totdat dit deur die lemme na die kant beweeg. Wanneer die vloeistof die stuwer verlaat word die momentum omgeskakel na statiese druk. Die vorm van die pomphulsel en uitstroombuis bevorder dié omskakeling van energie. Die omskakeling verhoog die druk op die afstroomkant van die pomp wat vloei veroorsaak. 'n Algemene probleem wat voorkom by sentrifugale pompe is kavitasie.

Sien ook[wysig]

Verwysings en Voetnotas[wysig]

  1. Ladislao Reti, “Francesco di Giorgio Martini's Treatise on Engineering and Its Plagiarists”, Technology and Culture, Vol. 4, No. 3. (Summer, 1963), bl'e. 287-298 (290)