Simfonie

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Simfonieë is uitgebreide komposisies geskryf vir orkes. Hier is 'n uitvoering van die 8ste Simfonie van Gustav Mahler in die Kölner Philharmonie. Die orkes is die Wuppertaler Sinfonieorchester, uitgevoer deur Heinz-Walter Florin.

'n Simfonie is 'n uitgebreide musikale samestelling in Westerse klassieke musiek, dikwels geskryf deur komponiste vir orkes. Hoewel die term baie betekenisse vanaf sy oorsprong in die antieke Griekse era, teen die laat 18de eeu het die woord die gemeenskaplike betekenis van vandag aangeneem: 'n werk het gewoonlik bestaan uit verskeie afsonderlike afdelings of bewegings, dikwels vier, met die eerste beweging in sonate-vorm. Simfonieë is behaal vir snaar (viool, altviool, tjello en bas), koper, houtblaas, en perkussie - instrumente wat altesaam ongeveer 30-100 musikante tel. Simfonieë is genoteer in 'n musikale telling, wat al die instrumentdele bevat. Orkestrale musikante speel uit dele wat net die genoteerde musiek bevat vir hul instrument. 'n Klein aantal van simfonieë bevat ook vokale dele (bv. Beethoven se Negende Simfonie).

Oorsprong[wysig | wysig bron]

Die woord simfonie is afgelei van die Griekse woord συμφωνία (symphonia), wat beteken "ooreenkoms of harmonie van klank", "konsert van vokale of instrumentale musiek", van σύμφωνος (symphōnos), "harmonieuse". [1] Die woord verwys na 'n verstommende verskeidenheid van verskillende dinge, voordat dit uiteindelik vestig op sy huidige betekenis van 'n musikale vorm.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. "Symphony", Oxford English Dictionary (online version ed.), http://www.oed.com/view/Entry/196292?redirectedFrom=symphony#eid 

Eksterne skakels[wysig | wysig bron]