Sleurkrag

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Die sleurkrag komponent van die aërodinamiese krag word met 'n D aangedui
Die sleurkrag van wind op 'n spesifieke vorm

Sleurkrag (of Lugweerstand in aërodinamika) is die komponent van die aerodinamiese krag wat parallel met die vrystroomsnelheid inwerk as 'n voorwerp deur 'n vloeistof of gas beweeg. Hierdie aerodinamiese krag ontstaan weens 'n oppervlak-drukverspreiding oor die voorwerp asook die skuifspanning-verspreiding in die vloeimedium teenaan die oppervlak.[1] Die sleurkrag is altyd parallel met die vrystroomsnelheid. In teenstelling met wrywing tussen soliede oppervlakke, is sleurkrag afhanklik van vloeisnelheid.

Tipes Sleurkrag[wysig | wysig bron]

Sleurkrag word opgedeel in twee hoofgroepe naamlik parasitiese sleurkrag en die sleurkrag as gevolg van die stukrag.

Parasitiese sleurkrag bestaan uit die volgende komponente:

  • Oppervlakwrywing-sleurkrag
  • Vorm sleurkrag
  • Steuring sleurkrag

Voorbeelde van sleurkragte[wysig | wysig bron]

Voorwerpe met 'n groter kontak-area sal meer weerstand bied. 'n Vragmotor met 'n plat voorkant sal byvoorbeeld meer lugweerstand as 'n sportmotor tydens ervaar teen dieselfde snelheid. Vir die rede word vliegtuie en ander vinnige masjiene ontwerp om vaartbelyn te wees. 'n Sneeuvlokkie sal ook stadiger as 'n reëndruppel met presies dieselfde gewig deur die lug val.[2]

Terminale snelheid[wysig | wysig bron]

Sleurkrag kan die vinnigste spoed waarteen 'n voorwerp kan val (die terminale snelheid) beïnvloed. Hoe hoër die sleurkrag, hoe stadiger moet dit val.

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. "Fundamentals of aerodynamics" - John D. Anderson, Jr.
  2. (1883) Éléments de Physique (Elementary Treatise on Physics), Eleventh (in English), London: Longmans, Green, and Co. p. 31.