Gaan na inhoud

Soechoi Su-57

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Su-57 Felon
'n Soechoi Su-57 in vlug by die MAKS-2011-lugskou
Tipe Lugsuperioriteit, multirol-sluipvegter
Vervaardiger Сухой (Soechoi) / OAK (Komsomolsk-on-Amur Aircraft Production Association)
Ontwerp deur Alexander Davidenko[1]
Nooiensvlug 29 Januarie 2010[2]
Vrygestel 25 Desember 2020[3]
Status Onder ontwikkeling
Hoofgebruikers Russiese Lugmag
Russiese Vloot[4]
Vervaardig 2009–hede
Aantal gebou 11 (10 toets en 1 serie)[5] teen 2019.
Programkoste VS$8–10 miljard (2009 beraming.)[6]
Eenheidskoste VS$42 miljoen[7]
Weergawes Sukhoi/HAL FGFA (vir Indië)

Die Soechoi Su-57 (Russies: Сухой Су-57; onbevestigde NAVO verslagdoening naam: Felon)[8] is 'n verskuilbare, enkelsitplek, tweelingenjin multirol vyfde-generasie gevegvliegtuig wat sedert 2002 ontwikkel word vir Russiese lugsuperioriteit en aanvalsoperasies.[9] Die vliegtuig is die produk van die PAK FA, 'n vyfde generasie vegvliegtuigprogram van die Russiese Lugmag. Soechoi se interne naam vir die vliegtuig is T-50. Die Su-57 is beplan om die eerste vliegtuig in Russiese militêre diens te wees wat sluiptegnologie gebruik. Sy nooiensvlug is op 29 Januarie 2010 onderneem en die eerste produksievliegtuie is in 2020 afgelewer.[10]

Die vegter is ontwerp om superkruisspoed, supermanuvreurbaarheid, verskuiling en gevorderde avionika te hê om die vorige generasie vegvliegtuie, sowel as grond- en seeverdediging te oorkom.[11][12] Die Su-57 is bestem om die MiG-29 en Su-27 in die Russiese Lugmag te vervang.[13]

Volgens die VSA sal dit kernwapenbekwaam wees via 'n komende missiel soortgelyk aan die Kinzhal. Die vliegtuig sal na verwagting die MiG-29 en Su-27 in die Russiese militêre diens opvolg en is ook vir uitvoer bemark. Die eerste prototipe-vliegtuig het in 2010 gevlieg, maar die program het 'n uitgestelde ontwikkeling ervaar as gevolg van verskeie strukturele en tegniese probleme wat tydens proewe na vore gekom het, insluitend die vernietiging van die eerste produksievliegtuig in 'n ongeluk voor aflewering.

In 2018, tydens die Russiese ingryping in die Siriese burgeroorlog, is ten minste twee Su-57 prototipes vir die eerste keer ontplooi en in gevegte gebruik. Na herhaalde vertragings is die eerste Su-57 in Desember 2020 in diens van die Russiese Lugruimmagte gestel.[14] Dit is na bewering sporadies in Oekraïne gebruik in die Russiese inval in Oekraïne sedert 2022.

Ontwikkeling

[wysig | wysig bron]
Su-57 prototipe by die MAKS-2011-lugskou

As gevolg van 'n gebrek aan fondse na die ontbinding van die Sowjetunie, is die MFI herhaaldelik vertraag en die eerste vlug van die MiG 1.44/1.42 prototipe het eers in 2000 plaasgevind, nege jaar agter skedule. As gevolg van die hoë koste is die MFI en LFI uiteindelik gekanselleer terwyl die Russiese Ministerie van Verdediging begin werk het aan 'n nuwe volgende-generasie vegvliegtuigprogram; in 1999 het die ministerie die PAK FA of I-21-program geïnisieer, met die kompetisie wat in April 2001 aangekondig is.

As gevolg van Rusland se finansiële probleme, was die program daarop gemik om koste te beperk deur 'n enkele multirol vyfde-generasie vegvliegtuig te vervaardig wat beide die Su-27 en die MiG-29 sou vervang. Verdere kostebesparende maatreëls sluit in 'n beoogde grootte tussen dié van die Su-27 en die MiG-29 en normale opstygmassa aansienlik kleiner as die MiG MFI se 28,6 ton en die Su-47 se 26,8 ton.[15][16]

Toekomstige operateurs

[wysig | wysig bron]

Ongelukke

[wysig | wysig bron]

Op 10 Junie 2014 is die vyfde vlieënde prototipe, vliegtuig T-50-5, erg beskadig deur 'n enjinbrand ná die landing. Die vlieënier het daarin geslaag om ongedeerd te ontsnap. Soechoi het gesê dat die vliegtuig herstel sal word, en dat die brand "nie die tydsberekening van die T-50-toetsprogram sal beïnvloed nie".[19][20]

Op 24 Desember 2019 het die eerste reeks Su-57 120 km van die Dzyomgi-lughawe, Chabarofsk-krai, neergestort tydens die laaste fase van sy fabrieksproewe weens die wanfunksionering van die beheerstelsel. Die vlieënier het uitgeskiet en is met 'n helikopter opgepik. Volgens TASS is die toetsvlug op 'n hoogte van 8000 meter uitgevoer toe die wanfunksionering plaasgevind het, wat veroorsaak het dat die vliegtuig in 'n vinnige spiraal neergedaal het. Toe al die pogings om die vliegtuig in 'n horisontale vlug te stabiliseer met behulp van die handmatige vlugbeheerstelsel misluk het, het die vlieënier op 'n hoogte van 2000 meter uitgeskiet.

Verwysings

[wysig | wysig bron]
  1. ↑ "Т-50-Eng — Page 3". Т-50-Eng. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 16 Februarie 2020. Besoek op 4 Desember 2019.
  2. ↑ "Russia draws back veil of secrecy with peek at future fighter". RIA Novosti. 29 Januarie 2010. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 Mei 2013. Besoek op 4 Mei 2020.
  3. ↑ "Russia nets a special Su-57 fighter jet for Christmas". Asiatimes. 27 Desember 2020.
  4. ↑ Druzhinin, Alexei (28 September 2009). "Russian Navy to get fifth generation carrier fighter after 2020". RIA Novosti. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 Oktober 2010. Besoek op 26 Januarie 2011.
  5. ↑ "Совершил первый полет последний Су-57, — источник". News.rambler.ru. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 26 Desember 2017. Besoek op 3 Januarie 2018.
  6. ↑ Pandit, Rajat (10 Oktober 2009). "India, Russia to ink new military pact". Times of India. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 Julie 2013. Besoek op 11 Mei 2013.
  7. ↑ "Russia's New Su-57 Fighters Cost Just $35 Million Each; Are Fifth Generation Jets Really Cheaper than the Su-35?". {{cite journal}}: Cite journal requires |journal= (hulp)
  8. ↑ "NATO assigns new reporting name for Su-57 5th generation jet fighter". ruaviation.com. 1 November 2019. Besoek op 2 November 2019.
  9. ↑ "Russia's 5th-generation fighter jet named as Su-57". TASS (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Augustus 2017. Besoek op 11 Augustus 2017.
  10. ↑ https://thediplomat.com/2019/12/despite-su-57-crash-russia-plans-for-mass-delivery-of-new-fighter-jet-in-2020/
  11. ↑ "Т-50-2 fighter aircraft made the flight to Akhtubinsk". Persberig. 21 Februarie 2014. Archived from the original on 27 April 2014. https://web.archive.org/web/20140427020021/http://www.sukhoi.org/eng/news/company/?id=5386. Besoek op 5 Maart 2014.
  12. ↑ "Sukhoi Company launches flight tests of PAK FA advanced tactical frontline fighter". Persberig. 29 Januarie 2010. Archived from the original on 1 Mei 2011. https://web.archive.org/web/20110501030735/http://sukhoi.org/eng/news/company/?id=3143. Besoek op 26 Januarie 2011.
  13. ↑ Cohen, Ariel (16 Januarie 2009). "Russia bets on new Sukhoi fighter to match F-35". United Press International. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 Februarie 2010. Besoek op 11 Januarie 2010.
  14. ↑ Cohen, Ariel (16 Januarie 2009). "Russia bets on new Sukhoi fighter to match F-35". United Press International. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 Februarie 2010. Besoek op 11 Januarie 2010.
  15. ↑ Butowski (2021), p. 5
  16. ↑ Gordon 2021, p. 7
  17. ↑ "Минобороны и "Сухой" заключили контракт на поставку двух Су-57". TASS. 22 Augustus 2018. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 23 Augustus 2018. Besoek op 23 Augustus 2018.
  18. ↑ "Минобороны получит 76 истребителей Су-57". TASS. 27 Junie 2019. Besoek op 28 Junie 2019.
  19. ↑ Karnozov, Vladimir. "Sukhoi T-50 Prototype Suffers Fire on Approach To Land". Aviation International News (in Engels). Geargiveer vanaf die oorspronklike op 31 Januarie 2019. Besoek op 30 Januarie 2019.
  20. ↑ "T-50 Fighter Jet Fire Near Moscow Not to Affect Test Run". RIA Novosti. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 12 Junie 2014. Besoek op 10 Junie 2014.
Ontsluit van "https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Soechoi_Su-57&oldid=2920398"