Stefan Meiring Naudé

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search
Stefan Meiring Naudé
Geboortenaam Stefan Meiring Naudé
Gebore 31 Desember 1904
De Doorns, Suid-Afrika
Oorlede 27 April 1985 (op 80)
Burgerskap Suid-Afrikaans
Nasionaliteit Suid-Afrikaans
Vakgebied Fisika
Alma mater Universiteit Stellenbosch
Ander akademiese adviseur(s) Albert Einstein, Max Planck, Walther Nernst, Max von Laue
Bekend vir Ontdek ’n nuwe stikstofisotoop
Toekennings Havengaprys
M.T. Steynmedalje
De Beers Goue Medalje

Stefan Meiring Naudé (*31 Desember 1904, De Doorns–†27 April 1985 ) was ’n Suid-Afrikaanse wetenskaplike en voorsitter van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns.

Meiring Naudé is op Oujaarsdag 1904 in De Doorns in die Kaapkolonie gebore. Na sy hoërskoolloopbaan is hy na die Universiteit Stellenbosch waar hy op 21-jarige leeftyd ’n M.Sc.-graad met lof behaal het. Hy was die ontvanger van ’n Rhodes-studiebeurs om aan Oxford te gaan studeer, maar was nie beïndruk deur die fisika-departement daar nie en het die beurs van die hand gewys. Daarna is hy na Berlyn waar hy onder fisici soos Albert Einstein, Max Planck en Max von Laue gestudeer het. Hy behaal hier sy Ph.D. in 1928. Na sy studietermyn in Berlyn is Meiring Naudé na Chicago om saam met wetenskaplikes soos Robert Millikan en Arthur Compton te werk.[1]

Van 1931 tot 1933 was Meiring Naudé senior lektor aan die Universiteit van Kaapstad waar hy onder Basil Schonland gewerk het. In 1932 word hy wêreldwyd vir sy ontdekking van die N15-stikstofisotoop erken. In 1934 aanvaar hy ’n pos as hoogleraar in fisika aan sy alma mater en beklee dit tot 1945. In die volgende jaar word Meiring Naudé die direkteur van die Nasionale Fisika-laboratorium en in 1950 sluit hy hom by die Wetenskaplike en Nywerheidsnavorsingsraad aan. Hy was van 1952 tot 1971 die President van die Raad. Tussendeur is hy van 1960 tot 1961 voorsitter van die Koninklike Genootskap van Suid-Afrika[2]en van 1967 tot 1969 voorsitter van die Suid-Afrikaanse Akademie. Van 1971 tot 1977 was hy die Wetenskaplike Raadgewer van die Eerste Minister.

Eerbewyse[wysig | wysig bron]

Meiring Naudé het agt eredoktorsgrade ontvang. Ander eerbewyse sluit in:

Nalatenskap[wysig | wysig bron]

Die Tshwane M16, wat toegang tot die WNNR verskaf, staan as Meiring Naudéweg bekend. Die Koninklike Genootskap van Suid-Afrika ken jaarliks ’n Meiring Naudé-medalje toe aan ’n verdienstelike jong wetenskaplike.

Bron en verwysings[wysig | wysig bron]

  • (en) Breuer, Rosemarie. "S M Naudé". Besoek op 4 April 2015. 
  1. (en) Austin, Brian (2001). "8". Schonland: Scientist and Soldier. Londen: IOP Publishing. ISBN 0-7503-0501-0. Besoek op 4 April 2015. 
  2. (en) "Toekennings" (html). Koninklike Genootskap van Suid-Afrika. Besoek op 4 April 2015.