Suiwerheidsbepaling

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Die bepaling van die suiwerheid van 'n chemiese stof is 'n belangrike probleem in die Analitiese chemie. Veral tydens die produksie van geneesmiddels is dit noodsaaklik dat hul suiwerheid dop gehou word. Daar bestaan talle metodes om die suiwerheid te bepaal.

Smeltpuntbepaling[wysig | wysig bron]

Suiwer stowwe het 'n skerp smeltpunt, onsuiwer stowwe smelt geleidelik. In die organiese sintese word daarom 'n stof gesmelt en gewoonlik onder 'n mikroskoop dopgehou as 'n eenvoudige proef van 'n sinteseproduk se suiwerheid.

Differensiële skanderingkalorimetrie (DSC)[wysig | wysig bron]

Skematiese weergawe van die effek van onsuiwerhede op 'n termiese skandering

'n Beter en meer kwantitatiewe weergawe van die smeltpuntbepaling behels DSC. In 1966 het Gray [1] aangetoon dat die smeltpunt se kolligatiewe eienskappe gebruik kan word om die suiwerheid van 'n stof wat 'n kristallyne smeltpunt besit te bepaal in die bereik van 95-100% suiwerheid per mol. In sy metode word 'n klein hoeveelheid (2-5 mg) fyn poeier onderwerp aan 'n skandering met 'n Differensiële skanderingkalorimeter. Tydens die skandering word die warmtestroom , wat in die poeier ingevoer word dopgehou. 'n Suiwere stof sal 'n skerp hoogtepunt in warmtestroom vertoon by die smelttemperatuur (Tmo). Onsuiwerhede sal hierdie hoogtepunt nie net na 'n laer temperatuur (Tm) verskuif nie, maar dit ook verbreed na kant van die laer temperature.

Die vorm van die piek kan dikwels goed beskryf word met die van 't Hoff- vergelyking.
  1. Die fraksie materiaal F wat by 'n temperatuur Ts tydens die skandering gesmelt het kan uit die eksperimentele gegewens bepaal word deur te integreer tot aan Ts en dit te deel deur die totale integraal oor die piek:
  2. Veral by 'n lae suiwerheidsgraad sal die eksperiment nie alle bydraes tot die warmtestroom waarneem nie en dis nodig om dit te korrigeer met 'n lineariseringskonstante C.
  3. Die fraksie F kan ook uitgedruk word in die temperature Tom, Tm en Ts:
  4. Deur 1) en 4) saam te neem vind mens

Dat wil sê dat 'n grafiek van Ts teen 1/F lineêr sal wees, indien C goed gekies word. Indien die smeltentalpie en die smeltpunt van die suiwere stof bekend is, kan uit die helling die onsuiwerhede se molfraksie bepaal word en uit die afsnyding die onsuiwere materiaal se smeltpunt.

Die smeltentalpie van die stof
Die gaskonstante (8.314 J/K.mol)
Die smeltpunt van die suiwere stof
Die smeltpunt van die onsuiwere stof
Die skanderingstemperatuur
Die molfraksie aan onsuiwerhede

Verwysings[wysig | wysig bron]

  1. bladsy 37. Thermal analysis of polymers: fundamentals and applications
    Joseph D. Menczel, R. Bruce Prime
    Uitgewer John Wiley and Sons, 2009
    ISBN 0471769177, ISBN 9780471769170