Theunis C.C. Lombard

in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation Jump to search

Theunis C.C. Lombard is ’n Afrikaanse digter.

Lewe en werk[wysig | wysig bron]

Theunis Christiaan Christoffel Lombard is op 15 September 1923 in Port Elizabeth gebore[1] Hy word groot op sy ouers se plaas in die distrik Somerset-Oos, waar hy ook sy eerste skoolopleiding in ’n plaasskool ontvang. Hierna sit hy sy skoolopleiding voort op Riebeeck-Oos en matrikuleer dan in 1942 aan Gill Kollege op Somerset-Oos. Vanaf 1943 studeer hy verder aan die Universiteit van Pretoria, eers in die medisyne, maar hy verander later van studierigting na lettere en wysbegeerte. Hy voltooi egter nie sy studies nie en verlaat die universiteit sonder om te gradueer. Sy swerwersdrang veroorsaak dat hy na sy studies vir ’n lang ruk deur Suid-Afrika swerf en talle los werkies doen, soos boer, klerk en die bestuur van swaar vragmotors. Hy doen dit in die verlange om ’n nabyheid met die veld te kan ervaar, in teenstelling met die sterk materialistiese gees wat hy in die stede opgemerk het. In 1956 begin sy loopbaan in die Staatsdiens in Pretoria, waar hy buitemuurs verder studeer aan die Universiteit van Pretoria en in 1960 die B.A.-graad behaal met Sielkunde en Sosiologie as hoofvakke. In 1962 verwerf hy die B.A. Honneurs-graad in Sielkunde aan dieselfde universiteit. Hy word later Senior Vakkundige Beampte by die Departement van Arbeid in Johannesburg. In 1978 verwerf hy sy M.A.-graad in Sielkunde aan die Universiteit van Pretoria met ’n verhandeling oor “Die invloed van die affektiewe op slaag-druip by eerstejaarstudente”. In 1963 is hy met Christie getroud en die egpaar het twee seuns, Carel en Theunis.

Skryfwerk[wysig | wysig bron]

Sy eerste gedig, “Materialisme”, verskyn in die Mei 1954 uitgawe van Rooi Rose en hierdie tydskrif plaas hierna gereeld van sy gedigte, terwyl hy later ook in Tydskrif vir Letterkunde van sy gedigte publiseer. Hy ontgin vele digvorme en skryf vrye en rymende verse, kwatryne en selfs haikoes. Baie van sy gedigte word egter steeds gekenmerk deur geykte beeldspraak, herhaling van beelde en woorde, asook vreemde woordgebruik. Die titel van sy debuutbundel “Uit hart, stad en see” verklaar die tematiek van gevoelsverse en die beskrywing van die stadslewe en die natuur. “Klanke uit die siel” is ’n meer eksperimentele bundel waarin die sielkunde beklemtoon word. “Weegskaal” bevat gedigte oor die liefde, die sielelewe en die stad. “Papegaaie oor die reënboog” word ses afdelings verdeel, met die titelgedig in die eerste afdeling. Hierdie gedig roep die verskyning van die kleurvolle reënboog ná die reën op. Die moontlikhede van die vars en reëngewaste dag vind gestalte in kleurvolle woorde, met die woorde gesimboliseer as papegaaie. “Flitse koeplette sang” bevat soos die titel aandui gedigte oor stemmings en indrukke, terwyl “Eggo’s” herinneringsverse is. Daar is ’n afdeling met “Haikoeverse” en een met “Kwatryne”, terwyl die laaste afdeling, “Koggel van die reënboog”, hoofsaaklik liefdesverse is.[2]Soet sonappelwit wat was” bevat hoofsaaklik gedigte met ’n nostalgiese verlange na ’n kinder- en jeugwêreld wat onherroeplik verby is, spesifiek met die Oos-Kaap as agtergrond.[3] Daar is ook gedigte wat eensame figure in ’n koue stad uitbeeld en gedigte oor die ouderdom en oud word. Die beste gedigte is dié waarin die besef oor die gang van die tyd in fisiese beelde vergestalt word, soos in “Murasie van ’n kasteel” en “Vrede”. Verskeie van sy gedigte word opgeneem in Gerrit Komrij se bloemlesing “Die Afrikaanse poësie in ’n duisend en enkele gedigte”. Hy voltooi ook die manuskrip van ’n digbundel wat hy “Die groot alleen” noem.

Publikasies[wysig | wysig bron]

Jaar Publikasies
1967 Uit hart, stad en see
Klanke uit die siel
Weegskaal
1969 Papegaaie oor die reënboog
1979 Soetsingreën
1995 Soet sonappelwit wat was

Bronnelys[wysig | wysig bron]

Boeke[wysig | wysig bron]

  • Kannemeyer, J.C. “Geskiedenis van die Afrikaanse literatuur 2” Academica, Pretoria, Kaapstad en Johannesburg Eerste uitgawe Eerste druk 1983

Internet[wysig | wysig bron]

Ongepubliseerde dokumente[wysig | wysig bron]

Resensies[wysig | wysig bron]

  1. Lewensbesonderhede soos per ongepubliseerde outobiografiese skets in NALN se besit
  2. Malan, Lucas “Rapport” 28 April 1996
  3. Van Vuuren, Helize “Die Burger” 28 Februarie 1996